SrbuhyAidinian

“Օհաննայի քրտնաթոր փորը պաղ էր, ու այդ ամենը՝ իմ շուրջը գոյություն ունեցող կյանքը, սարսափելի ու զվարճալի էր։ Տեղից բարձրանալու մի շարժում, և ամեն ինչ կջնջվի. կատուն կմնա ընթացքի մեջ՝ աստիճանների կեսին, «օգնեցեքը» կմնա Աբգարի շուրթերին, շների հաչոցը չի շարունակվի։ Ու չի շարունակվի մեր անիծյալ տոհմի մեծ ճշմարտությունը, թեև քիչ չէր նաև ճակատագրի ծաղրը։

Ամեն ինչ ծիծաղելի էր. վախը, սարսափը, մեր տոհմը, հրացանի սառը փողը, ու այս ամենի մեջ կար գայթակղիչ ու վիճելի մի ճշմարտություն։ Հայրս հարևանների ծիծաղ, աղմուկի տակ, քնքշանքով հանեց ինձ Օհաննայի վրայից, շորերս հագցրեց ու տարավ տուն։”
― Levon Khechoyan, Խնկի ծառեր

“That’s the duty of the old,” said the Librarian, “to be anxious on behalf of the young. And the duty of the young is to scorn the anxiety of the old.” They sat for a while longer, and then parted, for it was late, and they were old and anxious.”
― Philip Pullman, His Dark Materials

“Մթութիւնն անվճար է, և Սքրուջը սիրում էր այն։”
― Չարլզ Դիկենս, A Christmas Carol

“Հիմարություն է մարդկանց քննադատել նրա համար, որ նրանք այնպես են, ինչպես, որ կան:”
― William Saroyan, The Human Comedy