Ezgi

“Hayatı bence teessürdür eyleyen isbat,”
― Tevfik Fikret, Rübab-ı Şikeste

“Coyne'nin günlük rutini dönem dönem değişiyor, çünkü sürekli zamanını en verimli şekilde düzenlemeye çalışıyor. Mevcut çalışma alışkanlıkları New York'ta tutunmaya çalışan genç bir sanatçı olduğu döneme nazaran çok daha yumuşak sayılır. O sırada gündüz reklam sektöründe çalışırken akşamları heykel yapıyormuş. Haftada iki gün geceliyor, akşamdan sabaha kadar stüdyosunda çalıştıktan sonra uyumadan gündüz mesaisine yetişiyormuş. Diğer hafta içi gecelerde işten sonra üç saat sanatla uğraşıyor, sonra normal bir uyku çekiyormuş. Bunu neredeyse on yıl sürdürdükten sonra sergileri art arda başarı kazanmış, burs başvuruları kabul edilmeye başlamış ve bütün zamanını sanata ayıracak bir para kazanmış. 'Hayatımın en zor dönemiydi, çok sıkı çalışıyordum.' diyor Coyne. O programa uymak için kendini bir ordunun komutanı, bedenini ise bir tabur asker gibi düşünüyormuş. 'Bu işi yapacağız derdim. Yarınız yatsın, yarınız ayakta dursun! Bu sayede kendimi motive ederdim. Bir de çok fazla kahve içiyordum. Sabahleyin işe gittiğimde ise ölü gibi oluyordum. Ama kendime diyordum ki 'Bu işi yapacağız; ya yapacağız, ya yapacağız. İnsan konuşarak her şeye ikna edebilir kendini.' (s.296-297)”
― Mason Currey, Daily Rituals: Women at Work

“Didion...'günün büyük bir kısmını bir hikaye üzerinde düşünmekle' geçirdiğini söylüyordu. 'Ama kağıda hiçbir şey yazmıyorum, öylece oturuyorum, bütünsel bir fikir geliştirmeye çalışıyorum, akşama doğru saat beş gibi belki bir şeyler aklıma geliyor, o zaman birkaç saat çalışıp üç dört saat cümle, belki bir paragraf yazıyorum.'...'Yazmak...elinizdeki şeyi enine boyuna ele almak zorunda bırakır. Hiçbir şey kolayca birden aklınıza gelmez. Ne düşündüğünüzü bilmeniz için onu enine boyuna ele almanız ve yazmanız gerekir. Bir şeyi enine boyuna ele almanın tek yolu da onu yazmaktır kanımca.' (s.286-287).”
― Mason Currey, Daily Rituals: Women at Work

“(Isabel Bishop) Fakat hayatı tuvale aktarmakta etkili bir yöntem bulamadan önce yıllar boyu tatminsizlikle boğuştu ve kendinden şüphe etti. 'Her şeyi bütün gücümle deniyordum.' diye hatırlıyordu daha sonra. 'Sefil durumdaydım. Hüsrana uğramıştım. İnsan deniyor, ama işe yaramıyor-insan bir tarafa yöneliyor ama rüzgar başka taraftan esiyor. Neticede hiç de istediği şeye ulaşamamış olduğunu görüyor. Yine de insanın çalışmalarında bulabileceği anlam tümüyle burada, insanın kasten niyet etmediği şeyde bulunabiliyor.' (s.312-313)”
― Mason Currey, Daily Rituals: Women at Work