Ezgi

“Susan Sontag "Birilerinin beni durdurabileceğini hiç düşünmemiştim....Son derece basit bir fikir vardı kafamda. Kafalarında idealler ve emellerle işe başlayan insanların gençken düşlerini gerçekleştiremiyor olmalarının sebebi vazgeçmeleridir. Pekala, dedim, ben vazgeçmeyeceğim."
Günlük Ritüeller II, s. 125.”
― Mason Currey, Daily Rituals: Women at Work

“...bazı duvarları yıkmak zorunda kalmışlar, ama eskiyi de kurtarmışlardı. Birçoklarının sandığı gibi eski yeniye dönüştürülemeyecek bir şey değildi: İnsan gelip geçici heyecanlara kapılmayacak kadar sakin ruhlu ve becerikli olursa, eskiyi biraz kıvırıp bükerek yeniye çevirebilir, birçoklarının yeni baştan yapmaya kalkıştığı şeyi, küçük ama zeki uzlaşmalarla zamana uydurulan eskinin içinden çıkarabilirdi.”
― Orhan Pamuk, Cevdet Bey ve Oğulları

“Fikret, Sultani'ye müdür olduktan sonra.....Şehirdeki gezintilerde tarihi mekanlar, müzeler, sınai ve teknik kurumları ziyaret ettirerek talebelerin kültürel gelişimini hızlandırmaya çalışıyordu. Bir mektep kütüphanesi kurmak için çalışmaya başlamıştı, ama talebeleri sınıflarına mahsus kütüphaneler kurmaları için de teşvik ediyordu; bunun için güzel, camekanlı ve çok kullanışlı kitap dolapları yaptırmış, bu dolapları mütalaahanelerde değerli ve cazip kitaplarla bezeyerek gençlerin ilgisini çekmeye çalışmıştı. Sınıf cemiyetleri kurdurarak talebeyi serbest hitabet ve münakaşaya yönlendirmiş, okuma ve yazma heveslerini artırmak maksadıyla da bir mecmua çıkarmalarını tavsiye ederek Tiraje'nin neşrini sağlamıştı. Talebeleri eskiden olduğu gibi isteksiz ve şuursuz itaat yerine "ihtiyari intizam ve tesanüde, karşılıklı riayet ve müzaherete alıştırmak" istiyor, bu arada hemen hepsinin mizaç, heves, kabiliyet ve sağlıkları hakkında hem mektep hem de aileler için çok değerli veriler topluyordu. Öte yandan yeni talebenin yaş ve tahsil farklarından ileri gelen dilbilgisi noksanlarını gidermek için lisan dersi saatlerinin sayısını artırmış, Türkçe ve Fransızca öğretim beraberliğini sağlamak amacıyla da hazırlık sınıfları açmıştı. Ne yönetim tarzına ne eğitim, öğretim, disiplin ve imtihanla ilgili meselelere kimseyi karıştırmıştı; "hatır, gönül, tavsiye, iltimas himaye, nüfuz müdahaleleri"ne kararlı bir şekilde karşı çıkmış, daima ve yalnız iktidar, ehliyet ve liyakate bakmıştı. s.393”
― Beşir Ayvazoğlu, Fikret

“(Emily Dickinson) Dickinson'ın 1865'ten sonra eve bağımlı yaşadığı, evden ve evinin bahçesinden hemen hemen hiç çıkmadığı iyi bilinir. Bunun sebebi açık alan korkusu olabilir; belki de bir göz hastalığı sebebiyle inzivaya çekilmek zorunda kalmıştı; fakat Dickinson'ın kız kardeşinin dediğine göre 1865'e kadarki yıllarda şairin eve çekilmesinde annesinin hastalığının payı vardı: 'Annemiz bir dönem sakatlık yaşadığı için kızlarından birinin sürekli evde olması gerekiyordu; Emily bu rolü üstlenmeyi seçti. Daha sonra da kitaplarıyla ve doğayla iç içe bir hayattan çok hoşlandığı için aynı düzende devam etti.' Sebep ne olursa olsun, Dickinson'ın inzivada yaşamaktan hoşlandığı doğruydu; okuyup yazmaya ve çok çeşitli alanlarda yazışmalar yapmaya yoğunlaşmış zengin bir özel dünyası vardı. Ailesiyle günlük alışverişlerini sürdürür, ev işlerindeki rolünü yerine getirirdi....Misafirlerin çoğundan uzak dururdu, ama zaman zaman misafir aldığı da oluyordu. Geniş bahçenin bakımıyla saatler boyu uğraşır ama yanına yetişkinler gelirse içeriye geçip sürgüyü üstüne kapattığı bilinirdi. s.184”
― Mason Currey, Daily Rituals: Women at Work