Ramazan Atlen

“Akdeniz'den nefret ederim. Kuzey, güney, doğu, batı hep aynı şey. Tüm bu insanlar bayağı ve kaçıklar ve pis kokuyorlar. Çirkin Insanlar, parlak gözlü tüm şu sarımsak çiğneyicilerin suratlarını gördünüz mü? Akdeniz, uygarlığın beşiği! Ah evet! Nerede o? İskender! Sezar! Filozoflar! Roma! Geriye ne kalıyor? Yunan güzellik öğretisinden geriye ne kalıyor? Belki doğa ve yine!... Kimi zaman deniz, sabah ya da akşam, doğru bu! Ve de üzüm bağları, şarap!... Fakat insanlar? Akdenizlileri sevmem. Nasıl davranacaklarını bilmezler. Cenaze törenlerini gördünüz mü? Iğrenç!... Gözyaşı ve terden uyuşmuş sünger gibi şu kadıncağızlar! Şu çığlıklar, ciyaklamalar!... Araplar, Yahudiler, Cezayir'de oturan Avrupalılar. Bunların hepsini aynı çuvala koyuyorum ben. Bu insanlar nasıl davranacaklarını bilmezler. Nükte anlayış yoktur onlarda.”
― Pierre Schoendoerffer, Yukarıda

“Gençliğinizde ne dilediğinize dikkat edin çünkü yaşamınızın ortasında onu elde edeceksiniz.
Goethe”
― Ingrid von Oelhafen, Hitler's Forgotten Children: My Life Inside The Lebensborn

“Eh efendim, insan ne kadar tuzu kuruysa ben de herhalde o kadar tuzu kuruydum.”
― Jim Thompson, Pop. 1280

“Bakın, yemek yapmasını çok severim, en azından her zaman sevmişimdir. Uzun zamandır yalnız yaşadığımdan hep birini düşünerek, en azından olasılıktan uzak olsa da akşam yemeğine gelebilecek bir konuğu düşünerek yaptım yemeklerimi. İnanın bana, bir tek kişi için yemek yapmaya değmez, özellikle de çok zaman ve özen gerektiren yemekler söz konusu olduğunda. Öte yandan safranlı güzel bir istakoz yemeği ya da baklalı full en az dört kişilik hazırlanmadıkça gerçek lezzetinde olmaz; sanırım nefis kokularını yaymak için tüm görkemleriyle yayılabilecekleri bol miktarlar gerektiriyorlar. Bu arada pazarda alışveriş yaptığınızda kimsenin size bir tek istakoz ya da bir avuç pirinç satmayacağını da unutmamak gerek. Bu yörelerde yalnızlık, en azından sofrada yalnız olunabileceği fazla gözönüne alınmaz (...)”
― Maurizio Maggiani