Ceren Ataş

“Istanbul'un dört minareli büyük camilerini gördüğümde, Islam korkum epey azaldı. Bu camilerin yükselen, insanı ezen bir güzelligi vardı. Türkler, minareleri disinda, bu tarzı fethettikleri Hristiyanlardan almışlar, Ayasofya onlara model olmuştu, ++ ama bu tarzı yüceltmiş olmaları gözümdeki yerlerini yükseltti. Ayrıca artık, ortaçağ Arapları ile onların matematiğe, tıbba, coğrafyaya, felsefeye, şiire yaptıkları katkıları öğrenmiştim. Granada'dan Semerkant'a Arap sanatlarının gelişimi hakkında, islam uygarlığının degerli yönlerini takdir edecek kadar bilgim vardı. Sonra Konstantinopolis'in şık, zeki, düşüncelerini iyi ifade eden ve kendi cinslerininki de dahil, diplomasi sanatında çok bilgili, Türk hanımları vardı. Hiçbir erkek onların cazibesine direnemezdi. Türklerin yardım toplama günlerinde bu hanımlar, Türk-Hristiyan ayrımı yapmadan sokaktaki herkese karanfil takarlardı; ben bile kutularına birkaç kuruş atmıştım. Türklerin ulusal yeniden doğuşlarını bu kadınlara borçlu olduklarını düşünüyordum, öylesine etkileyici yaratıklardı! 317”
― Leon Z. Surmelian, I Ask You, Ladies and Gentlemen

“Neden umutların kırılıverdi? Korktun mu sen de Uluguş?”

“Benim oldum bittim umudum yok! Ben onlardan oldum bittim korkarım! Başındaki hökümet, hökümet değil ki! Yoksulları tutacağına, varsılları tutuyor! Şu masumu arkalayacağına, o
Şişgöbek'i arkalıyor!... Onun için korkarım...”
― Fakir Baykurt, Tırpan

“Bahçecilik dalında uzmanlaşan Harry'ye, "Biliyor musun" dedim, "vişnelerin memleketi, Karadeniz'de, benim kentime yakın, Cerasus ya da Giresun diye bir yerdir. Sizin bunlara verdiginiz "cherry" adı, oradan gelir."
Harry şaşırmıştı. "kayısının bilimsel adını biliyor musun?"
"Bilmiyorum gerçekten," dedi.
"Prunus armeniaca. Ermeni eriği. Birçok başka meyvenin kökeni benim memleketimdir! Örneğin kestane. Ingilizce "chestnut" sözcügü, kestane ağacı anlamına gelen Ermenice kaskeni sözcügünden türemistir.”
― Leon Z. Surmelian, I Ask You, Ladies and Gentlemen

“Maria'ya; batan güneşle kızıllanan,
tepeleri karlı dağlara; rıhtımdaki kalabalığa; binalara baktım. Bu sahnenin ayrıntılarını beynime silinmeyecek biçimde kazımak istiyordum; öyle ki bunları her zaman, hatta uzak Amerika'da bile her zaman hatırlamalıydım. Maria bana el salladı... 285”
― Leon Z. Surmelian, I Ask You, Ladies and Gentlemen