Ceren Ataş

“Neden umutların kırılıverdi? Korktun mu sen de Uluguş?”

“Benim oldum bittim umudum yok! Ben onlardan oldum bittim korkarım! Başındaki hökümet, hökümet değil ki! Yoksulları tutacağına, varsılları tutuyor! Şu masumu arkalayacağına, o
Şişgöbek'i arkalıyor!... Onun için korkarım...”
― Fakir Baykurt, Tırpan

“Istanbul'un dört minareli büyük camilerini gördüğümde, Islam korkum epey azaldı. Bu camilerin yükselen, insanı ezen bir güzelligi vardı. Türkler, minareleri disinda, bu tarzı fethettikleri Hristiyanlardan almışlar, Ayasofya onlara model olmuştu, ++ ama bu tarzı yüceltmiş olmaları gözümdeki yerlerini yükseltti. Ayrıca artık, ortaçağ Arapları ile onların matematiğe, tıbba, coğrafyaya, felsefeye, şiire yaptıkları katkıları öğrenmiştim. Granada'dan Semerkant'a Arap sanatlarının gelişimi hakkında, islam uygarlığının degerli yönlerini takdir edecek kadar bilgim vardı. Sonra Konstantinopolis'in şık, zeki, düşüncelerini iyi ifade eden ve kendi cinslerininki de dahil, diplomasi sanatında çok bilgili, Türk hanımları vardı. Hiçbir erkek onların cazibesine direnemezdi. Türklerin yardım toplama günlerinde bu hanımlar, Türk-Hristiyan ayrımı yapmadan sokaktaki herkese karanfil takarlardı; ben bile kutularına birkaç kuruş atmıştım. Türklerin ulusal yeniden doğuşlarını bu kadınlara borçlu olduklarını düşünüyordum, öylesine etkileyici yaratıklardı! 317”
― Leon Z. Surmelian, I Ask You, Ladies and Gentlemen

“Uluguş:

”Vurulduk birbirimize! babam der olmaz, yoksul o! anam der olmaz, çıplağın teki! kendi kendine bırakırsan seveni sevene vermez bu dünya!
bir gün ben, elimdeki orağı bıraktım, o çomağı bıraktı.
tuttuk birbirimizin elinden, çatak köyünün yaylasına aşıverdik! iki el bir baş için değil mi şu gidimli gelimli, son ucu ölümlü dünyada?
sırt sırta verir, gün kazanır, gün yeriz dedik...”
― Fakir Baykurt, Tırpan

“Bahçecilik dalında uzmanlaşan Harry'ye, "Biliyor musun" dedim, "vişnelerin memleketi, Karadeniz'de, benim kentime yakın, Cerasus ya da Giresun diye bir yerdir. Sizin bunlara verdiginiz "cherry" adı, oradan gelir."
Harry şaşırmıştı. "kayısının bilimsel adını biliyor musun?"
"Bilmiyorum gerçekten," dedi.
"Prunus armeniaca. Ermeni eriği. Birçok başka meyvenin kökeni benim memleketimdir! Örneğin kestane. Ingilizce "chestnut" sözcügü, kestane ağacı anlamına gelen Ermenice kaskeni sözcügünden türemistir.”
― Leon Z. Surmelian, I Ask You, Ladies and Gentlemen