A_dreamer_bookworm

“Ένας χειμαρρώδης, δροσερός λόγος γέμισε τον άλλοτε βουβό χώρο, με προτάσεις συνεχόμενες, δίχως παύσεις, ούτε καν τελείες με συνέχεια όμως, σαν να βιαζόταν να μου πει ότι ήθελε προτού της δείξω την έξοδο. Ξεκίνησε λέγοντας ότι της άρεσε πολύ η ποίηση, ότι πριν από τέσσερα χρόνια έπεσαν στα χέρια της οι δύο, δικές μου ποιητικές συλλογές οι οποίες την ενθουσίασαν, ήλπιζε ότι ένας ποιητής που γράφει με τον δικό μου τρόπο θα καταλάβαινε και τη δική της γραφή. Έτσι πήρε το θάρρος να μου στείλει και κάποια δικά της ποιήματα, πριν από τρία χρόνια. Η επιστολή μου με τα θετικά σχόλια, της διέλυσε τις αμφιβολίες που είχε, πίστευε πια ότι μπορούσε να γράψει καλά, αφού το έλεγε ο Καρδιανός, εγώ, ένας νέος καταξιωμένος ποιητής, του οποίου παρακολουθούσε συστηματικά την αρθρογραφία στα διάφορα έντυπα, περιμένοντας με αγωνία την επόμενη συλλογή ποιημάτων μου. (Στη Σκιά του Ποιητή)”
― Βασίλης Διακοβασίλης, Στη σκιά του ποιητή