دانای کل

“آن مرد شما را جوری بار آورد که به علم خود باشید. و شما گمان کردید به علم خود بودن یعنی به علم پدر نبودن، یعنی کندن از ریشه، یعنی خود را بدون عقبه شناختن. آیا شناخته‌اید؟ شما به پدر،‌ به اصل، به والد پشت کرده‌اید. شما به همه پشت کرده‌اید و تکفیر شده‌اید. از آن خانه گریختید، ‌اما به کجا؟ حالا هم می‌گریزید. به کجا؟ به خانه بگریزید، و قبلش خودتان را بشناسید. و قبل از آن، خودتان و کارهایتان را بپذیرید.”
― آیدا مرادی آهنی, شهرهای گمشده

“هیچ چیز ویرانگرتر و رنج‌آورتر و بالاخره احمقانه‌تر از دعواهای خانوادگی نیست. با این همه واقعا سخت است که انسان به طریق عینی و به دور از عواطف ویرانگر به این گونه مسائل نگاه کند، با این قصد که آتش‌بس اعلام کند و از نو صلح و صفا برقرار شود.”
― Richard Brautigan, An Unfortunate Woman

“لسر با خود فکر کرد، ‌درست می‌نویسم ولی غلط به زبان می‌آورم. درست می‌نویسم چون چندین بار اصلاحش می‌کنم. چیزی که به زبان می‌آورم اصلاح نشده و اغلب اشتباه است. سپس با خود اندیشید، درباره عشق می‌نویسم چون چیز زیادی در موردش نمی‌دانم.”
― Bernard Malamud, The Tenants

“شوهرم می‌گوید: «میشله قوی است.» در واقع او می‌خواهد من در کارهایی قوی باشم که خودش علاقه‌‌ای به انجام آن‌ها ندارد: نگهداری بچه، خانه‌داری و پرداخت مالیات‌ها. اما هر وقت نوبت کار مورد علاقه‌ من می‌رسد روزگارم را سیاه می‌کند. می‌گوید: «زن من خیالباف است.» اگر خیالبافی به این باشد که آدم بخواهد به آرزویش دست یابد، بله من خیالبافم”
― Peter Handke, The Left-Handed Woman