دانای کل

“لسر با خود فکر کرد، ‌درست می‌نویسم ولی غلط به زبان می‌آورم. درست می‌نویسم چون چندین بار اصلاحش می‌کنم. چیزی که به زبان می‌آورم اصلاح نشده و اغلب اشتباه است. سپس با خود اندیشید، درباره عشق می‌نویسم چون چیز زیادی در موردش نمی‌دانم.”
― Bernard Malamud, The Tenants

“خاما: «شاعر نشدی خوبه خلیل!»
خلیل: «تا تو کنارم هستی، شاعرم.»
خاما: «اتفاقا باید بروم تا تو شاعر بشوی.»
خلیل: «شعر بدون تو چه فایده داره؟»
خاما: «شعر ماندگاره، من چی؟»
خلیل: «شعر تو را ماندگار می‌کند.»”
― یوسف علیخانی, خاما

“آن مرد شما را جوری بار آورد که به علم خود باشید. و شما گمان کردید به علم خود بودن یعنی به علم پدر نبودن، یعنی کندن از ریشه، یعنی خود را بدون عقبه شناختن. آیا شناخته‌اید؟ شما به پدر،‌ به اصل، به والد پشت کرده‌اید. شما به همه پشت کرده‌اید و تکفیر شده‌اید. از آن خانه گریختید، ‌اما به کجا؟ حالا هم می‌گریزید. به کجا؟ به خانه بگریزید، و قبلش خودتان را بشناسید. و قبل از آن، خودتان و کارهایتان را بپذیرید.”
― آیدا مرادی آهنی, شهرهای گمشده

“بعدها هم پدرم مجموعه آثار برشت، شامل نمایشنامه‌ها و شعرهای او را از نشر ادبی «زورکامپ» به من هدیه داد. هدیه‌ای که از او گرفته بودم مثل پاره‌ای از قلب پدرم بود؛ او من را هم در عشق خود شریک کرد و با آن هدیه اعتمادش را به من و به اینکه من هم می‌توانم برشت بسیار گرامی را درک کنم و قدرش را بدانم، نشان داد. گویی پدرم از طریق کتاب‌های برشت من را به دنیای خودش برده بود.»”
― Ursula Priess, Sturz durch alle Spiegel