Peyman

“آری, انسان زندگانی دشواری دارد. من تصور می کنم بهترین تعریفی که می توان ز انسان کرد این است:"انسان عبارتست از موجودی که به همه چیز عادت می کند.”
― داستایوفسکی

“من در اين تاريكي
فكر يك بره‌ي روشن هستم
كه بيايد علف خستگي‌ام را بچرد.

من در اين تاريكي
امتداد تر بازوهايم را
زير باراني مي‌بينم
كه دعاهاي نخستين بشر را تر كرد.

من در اين تاريكي
در گشودم به چمن‌هاي قديم،
به طلايي‌هايي، كه به ديوار اساطير تماشا كرديم.

من در اين تاريكي
ريشه‌ها را ديدم
و براي بته‌ي نورس مرگ، آب را معني كردم.”
― سهراب سپهري

“زندگي شايد آن لحظه ي مسدوديست كه نگاه من ،در ني ني چشمان تو ،خود را ويران مي سازد.”
― فروغ فرخزاد

“ای همه کار تو مطبوع و همه جای تو خوش
دلم از عشوه شرین شکرخای تو خوش
همچو گلبرگ طری هست وجود تو لطیف
همچو سرو چمنی هست سراپای تو خوش
هم گلستان خیالم ز تو پرنقش و نگار
هم مشام دلم از زلف سمن‌سای تو خوش
شیوه ناز تو شیرین خط و خال تو ملیح
چشم وابروی توزیبا قدوبالای تو خوش
پیش چشم تو بمیرم که بدان بیماری
می‌کند درد مرا از رخ زیبای تو خوش
در ره عشق که از سیل فنا نیست گذار
می‌کنم خاطر خودرا به تمنای تو خوش
در بیابان طلب گرچه ز هرسو خطر است
می‌رود حافظ بیدل به تولای تو خوش”
― Hafez