“ای همه کار تو مطبوع و همه جای تو خوش
دلم از عشوه شرین شکرخای تو خوش
همچو گلبرگ طری هست وجود تو لطیف
همچو سرو چمنی هست سراپای تو خوش
هم گلستان خیالم ز تو پرنقش و نگار
هم مشام دلم از زلف سمن‌سای تو خوش
شیوه ناز تو شیرین خط و خال تو ملیح
چشم وابروی توزیبا قدوبالای تو خوش
پیش چشم تو بمیرم که بدان بیماری
می‌کند درد مرا از رخ زیبای تو خوش
در ره عشق که از سیل فنا نیست گذار
می‌کنم خاطر خودرا به تمنای تو خوش
در بیابان طلب گرچه ز هرسو خطر است
می‌رود حافظ بیدل به تولای تو خوش”