Ali Dehghan

“برايم بنويس، چه تنت هست؟ لباست گرم است؟
برايم بنويس، چطوري ميخوابي؟ جايت نرم است؟
برايم بنويس، چه شکلي شده اي؟ هنوز مثل آن وقت ها هستي؟
برايم بنويس، چه کم داري؟ بازوان مرا؟
برايم بنويس، حالت چطور است؟ خوش مي گذرد؟
برايم بنويس، آن ها چه مي کنند؟ دليريت پا برجاست؟
برايم بنويس، چه کار ميکني؟ کارت خوب است؟
برايم بنويس، به چه فکر مي کني؟ به من؟
مسلماً فقط من از تو مي پرسم!
و جواب ها را مي شنوم که از دهان و دستت مي افتند
اگر خسته باشي، نمي توانم
باري از دوشت بردارم.
اگر گرسنه باشي، چيزي ندارم که بخوري.
و بدين سان گويا از جهان ديگري هستم
چنان که انگار فراموشت کرده ام.........”
― برتولت برشت

“در زندگی آنقدر کم تفریح است که دیگر لازم نیست بیاییم برای خودمان بدبختی های تازه ای بتراشیم!”
― صادق هدایت

“در انتظار مرگ
مثل گربه ای که روی تخت می پرد

خیلی خیلی متاسفم برای زنم
اوست که باید
این بدن خشک و سفید شده
را ببیند
یکبار تکان اش دهد
و بعد شاید دوباره:
ـــ "هنک"
جوابی نمی دهد

مایه نگرانی ام مرگ نیست
زنم است
که با این توده ی هیچ
برجا می ماند

می خواهم به اطلاع او برسانم
در تمامی شب ها
که کنار او آرم گرفته ام
حتی عبث ترین بگو مگو ها
باشکوه بوده اند

اکنون کلماتی که
همیشه از گفتن شان هراس داشته ام:
دوستت
دارم”
― Charles Bukowski

“تنهایی
چیزهای زیادی
به انسان می‌آموزد

اما تو نرو
بگذار من نادان بمانم ..”
― ناظم حکمت