Jan

“Instinctief een baby redden, een zweem van geluk; een tijdje onder Rwandezen verkeren, de overlevenden, een zweem van verdriet; het idee van onze uiteindelijke anonimiteit, weer een zweem van verdriet; seksueel verlangen dat zonder complicaties in vervulling gaat, weer een zweem van geluk, en zo ging het maar door, terwijl de ene gedachte de andere opvolgde. Hoe banaal kwam de menselijke conditie me voor, dat we onderworpen waren aan de voortdurende worsteling om ons innerlijke leefklimaat onder controle te houden, alsof we een wolk waren die eeuwig en altijd in het rond werd geslingerd. Zoals te verwachten viel, nam mijn geest ook nota van dat inzicht en gaf het een plek: een zweem van verdriet.”
― Teju Cole, Open City

“Als dat klopt, als je je echt tussen haakjes voelt, laat mij dan tenminste ook binnen. De rest van de wereld mag buiten blijven, laat de wereld maar de factor buiten de haakjes zijn waarmee wij binnen vermenigvuldigd worden.”
― David Grossman, Be My Knife

“Vroeg naar bed gaan - dat vonden de immer onuitgeslapen pioniers van de moderne kunst het moedigst denkbare gevecht tegen depressie, drank, zinloze verstrooiing en de voortstormdende tijd.”
― Florian Illies, 1913: Der Sommer des Jahrhunderts

“Hoe zei jij dat ook alweer, over de wrede keuze: de woordeloosheid levend en levendig houden, of onder woorden brengen.”
― David Grossman, Be My Knife