Emma

“Meanwhile, if these hours be dark at least do not let us sit deedless, like fools and fine gentlemen, thinking the common toil not good enough for us and beaten by the muddle; but rather let us work like good fellows trying by some dim candlelight to set our workshop ready against to-morrow’s daylight. William Morris.”
― Dorothy Whipple, The Priory

“Om tegen de weersomstandigheden bestand te zijn moesten we steen worden, en nu stoten we ons bont en blauw aan de dichtstbijzijnde ander.”
― Audre Lorde, Sister Outsider: Essays and Speeches

“23 juli 1942. Donderdagavond, 9 uur
M’n rode en gele rozen zijn helemaal opengegaan. Terwijl ik daar in die hel zat, hebben zij daar maar stilletjes verder staan bloeien. Velen zeggen: hoe kun je nu nog aan bloemen denken. Toen ik gisteravond dat grote eind door de regen gelopen had met die blaar onder aan m’n voet, ben ik toch nog een straatje omgelopen om een bloemenkar te zoeken en ik kwam met een grote bos rozen thuis. En daar staan ze. Ze zijn net zo werkelijk als al de ellende, die ik op een dag meemaak. Er is voor veel dingen plaats in één leven. En ik héb zoveel plaats, mijn God.”
― Etty Hillesum, An Interrupted Life: The Diaries, 1941-1943; and Letters from Westerbork

“I edit myself into a boldness that is neither native or foreign to me. At times I grow tired of this approach, and all its gendered baggage. Over the years I’ve had to train myself to wipe the ‘sorry’ off almost every work e-mail I write; otherwise, each might begin, Sorry for the delay, Sorry for the confusion, Sorry for 'whatever’. 'One only has to read interviews with outstanding women to hear them apologizing’ [Monique Wittig]. But I don’t intend to denigrate the power of apology: I keep in my 'sorry’ when I really mean it. And certainly there are many speakers whom I’d like to see do more trembling, more unknowing, more apologizing.”
― Maggie Nelson, The Argonauts