Tuba

“Beni bir gün unutacaksan, bir gün bırakıp gideceksen, boşuna yorma derdi; boş yere mağaramdan çıkarma beni. Alışkanlıklarımı özellikle yalnızlığa alışkanlığımı kaybettirme boşuna. Tedirgin etme beni. Bu sefer geride bir şey bırakmadım. Tasımı tarağımı topladım geldim. Neyim var neyim yoksa ortaya döktüm. Beni bırakırsan sudan çıkmış balığa dönerim. Bir kere çavuş olduktan sonra bir daha amelelik yapamayan zavallı köylüye dönerim. Beni uyandır.”
― Oğuz Atay, Tutunamayanlar

“Bilir misin, deniz, gokyuzu, insanlar gunahsizken ne guzeldir. Bu saatlerde baliklar daha yeni uyanmistir sularda. Yenicami'nin guvercinleri kanat alistiriyorlardir. Insanlarsa en saf, en temiz saatlerdedir. Daha kufure, yalana bulasmamislardir. Elleri, dilleri, gozleri temizdir. Her seyin en temiz, en ari oldugu saatlerde ben de kendimi onlar gibi hissederim”
― Mehmet Güler, İstanbul Kanatlı Ben

“İyi insan masalına inanmıyorum, belki bir yerlerde vardır bir iyi insan, ama gőrmek gerek. Ben hiç gőrmedim. Ben de iyi degilim, kendimi aldatacak kadar yalancı olamam, hiç iyi bir insan sayılmam; iyi insana yer yoktur zaten dűnyada, bűtűn bu bizi saran, içimize işleyen, bize hayvanların bile yapamayacakları şeyleri yaptiran, kőtűlűk…”
― Susan Tamaro

“I am listening to Istanbul with my eyes closed
The drunkenness of old times
In the wooden seaside villa with its deserted boat house
The roaring Southwestern wind is trapped,
My thoughts are trapped.

I am listening to Istanbul with my eyes closed
A bird is flying around your skirt
I know if your forehead is hot or cold
Or your lips are wet or dry;
Or is a white moon is rising above the hazelnut tree
My heart's fluttering tells me
I am listening to Istanbul with my eyes closed”
― Orhan Veli Kanık, Bütün Şiirleri