Aung Phyoe

“ပိုရင် အမှိုက် ဖြစ်သတဲ့။ မှန်လိုက်တာ။ လူ့ဘဝမှာ တော့ကော ဘာထူးလို့တုံး။ လူရယ်လို့ဖြစ်ပါပြီဆိုကတည်းက ရှိခဲ့ရသည့် သံယောဇဉ်တွေ၊ တွယ်တာမှုတွေ၊ အစွဲအလမ်း တွေ၊ တပ်မက်မှုတွေ။ သိမ်းလိုက်ရသာ၊ ပိုက်ပွေ့လိုက်ရသာ၊ အထုပ်လို ထမ်းလိုက်ရသာ ဘယ်နည်းလို့တုံး။ ပိုသမျှ မစွန့် နိုင်၊ မပစ်နိုင်၊ မနိုင်ဝန်ဖြစ်ကာမှ ဖြစ်ကရော။ ရွတ်ထားလိုက် ရတဲ့အပူ၊ ပိုးထားလိုက်ရတဲ့သောက၊ ထမ်းထားလိုက်ရတဲ့ ဗျာပါရတွေ။ လေးသည်ထက်သာ လေးတော့သည်။ ဇက်ကျိုးအောင် ရွက်ထားရတာကိုပဲ လေးသည်မထင်ခဲ့။ ဘဝအကြောင်း ကံနှင့် ကံကြမ္မာက ဆွဲဆွဲချတော့မှ လျော့တန်သလောက် လျော့ ရပါ၏။ ဒါတောင် ပိုးတက် လာသည့် ဘဝ ဝန်ထုပ် တွေက ဆင့်ကာ ဆင့်ကာ တိုးချင် နေသေးသည်။ ပိုသမျှ အမှိုက်ဖြစ်ရသာ အမှန်ပါပဲလား။”
― ခင်ခင်ထူး, မအိမ်ကံ

“- အတ္တမရှိဘဲ ချစ်ရမယ်ဆိုတာကတော့ မုသာဝါဒ ပေါ့ရှင်
- မုသာဝါဒပေါ့။ အဲဒီလိုပြောတာဟာလည်း အတ္တများလွန်းလို့သာဖြစ်ရမယ်။ အတ္တမရှိဘဲ လူဟာအသက်မရှင်နိုင်ပါဘူး။ အတ္တကို ချစ်ပဲချစ်ရမယ်ဗျ။ သနားတော့ မသနားနဲ့ဆိုတဲ့ စကားတောင်ရှိတယ်။ တစ်ခုတော့ရှိတယ်။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုချစ်တာနဲ့ ကိုယ်နဲ့အနီးစပ်ဆုံး လူကိုချစ်တာနှစ်ခုက ပြေပြစ်ဆီလျော်နေဖို့ကောင်းတယ်။ ရန်ဆင်မနေစေရဘူး”
― ကြည်အေး, အပြင်ကလူ

“ချစ်တယ်ဆိုတာ တဖြည်းဖြည်း တွယ်တာလာတာကို ခေါ်တာ မဟုတ်ဘူး။ စတွေ့လို့ မျက်လုံးချင်း ဆုံလိုက်တည်းက နှလုံးမှာ ထိခိုက်တဲ့ ကိုယ့်ဘာသာ ကောင်းကောင်းသိတဲ့ ဒဏ်ရာတစ်ချက်ပဲ။”
― Kyi Aye, ဖုန်းသက်တိုင်

“မိန်းမဟူသည်ချောမောလှပမှ သို့မဟုတ် ပညာဉာဏ်ကြီးမားမှ သို့မဟုတ် ဖွဲမျှသာတည်း။”
― Kyi Aye, မောင်၊ ကိုကိုနှင့် မြနန္ဒာ