Aung Phyoe

“ပုံပြင်ဆန်ဆန် ဖြစ်တည်လိုခဲ့သော အတိတ်ကို တခါတရံ အခွင့်ကြုံစဉ်သာ တခုတ်တရ တရလေသည်။ မခံမရပ်နိုင်ဖြစ်စေသော အကြောင်းအရာများ၊ ပန်းချိအောင် ဖြတ်ကျော်ရသော အခက်ခဲများ ကြုံပြန်ကလည်း သူနှင့်ဆိုလျှင် ထိုသို့ဖြစ်မည် မဟုတ်ဟု အထင်ရောက်၏။ တစ်ဖန် ရင်ဆိုင်ဖို့ရှိရင်တော့ ဘယ်သူနဲ့မဆို ဖြတ်သန်းရမှာပါပဲဟု တွေးပြီး စိတ်ဖြေပြန်သော် ဘဝကိုပါ ရွံ့ကြောက်လာသည်။ မမြင်နိုင်သော အနာဂတ်သည် အစအဆုံး ရေးထားပြီးသော ဝတ္ထုများလိုပင် နေသားတကျ စီစဉ်ထားပြီးသားလားဟု တွေးကာ ချက်ချင်းပင် အရှုံးပေးလိုက်လိုစိတ်၊ ကျောခိုင်းလိုက်လိုစိတ် ပေါ်တတ်သည်။”
― Khine Soe Lung, လက်အရိုးပါ၍ရေးသောစာများ

“လိမ္မော်ရောင် တိမ်စိုင်တို့နှင့် ထွက်ခွာလုလု ရောင်နီကို တားဆီးလိုက်ချင်လှသည်။ ခြောက်နာရီမထိုးမီ အချိန်လေးကို သက်တမ်းရှည်စေလိုသည်။”
― Khine Soe Lung, လက်အရိုးပါ၍ရေးသောစာများ

“- အတ္တမရှိဘဲ ချစ်ရမယ်ဆိုတာကတော့ မုသာဝါဒ ပေါ့ရှင်
- မုသာဝါဒပေါ့။ အဲဒီလိုပြောတာဟာလည်း အတ္တများလွန်းလို့သာဖြစ်ရမယ်။ အတ္တမရှိဘဲ လူဟာအသက်မရှင်နိုင်ပါဘူး။ အတ္တကို ချစ်ပဲချစ်ရမယ်ဗျ။ သနားတော့ မသနားနဲ့ဆိုတဲ့ စကားတောင်ရှိတယ်။ တစ်ခုတော့ရှိတယ်။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုချစ်တာနဲ့ ကိုယ်နဲ့အနီးစပ်ဆုံး လူကိုချစ်တာနှစ်ခုက ပြေပြစ်ဆီလျော်နေဖို့ကောင်းတယ်။ ရန်ဆင်မနေစေရဘူး”
― ကြည်အေး, အပြင်ကလူ

“ပိုရင် အမှိုက် ဖြစ်သတဲ့။ မှန်လိုက်တာ။ လူ့ဘဝမှာ တော့ကော ဘာထူးလို့တုံး။ လူရယ်လို့ဖြစ်ပါပြီဆိုကတည်းက ရှိခဲ့ရသည့် သံယောဇဉ်တွေ၊ တွယ်တာမှုတွေ၊ အစွဲအလမ်း တွေ၊ တပ်မက်မှုတွေ။ သိမ်းလိုက်ရသာ၊ ပိုက်ပွေ့လိုက်ရသာ၊ အထုပ်လို ထမ်းလိုက်ရသာ ဘယ်နည်းလို့တုံး။ ပိုသမျှ မစွန့် နိုင်၊ မပစ်နိုင်၊ မနိုင်ဝန်ဖြစ်ကာမှ ဖြစ်ကရော။ ရွတ်ထားလိုက် ရတဲ့အပူ၊ ပိုးထားလိုက်ရတဲ့သောက၊ ထမ်းထားလိုက်ရတဲ့ ဗျာပါရတွေ။ လေးသည်ထက်သာ လေးတော့သည်။ ဇက်ကျိုးအောင် ရွက်ထားရတာကိုပဲ လေးသည်မထင်ခဲ့။ ဘဝအကြောင်း ကံနှင့် ကံကြမ္မာက ဆွဲဆွဲချတော့မှ လျော့တန်သလောက် လျော့ ရပါ၏။ ဒါတောင် ပိုးတက် လာသည့် ဘဝ ဝန်ထုပ် တွေက ဆင့်ကာ ဆင့်ကာ တိုးချင် နေသေးသည်။ ပိုသမျှ အမှိုက်ဖြစ်ရသာ အမှန်ပါပဲလား။”
― ခင်ခင်ထူး, မအိမ်ကံ