Marta

“Otóż Jerzy Turowicz jest człowiekiem, który z natury swojej nie podejmuje żadnych gier konwersacyjnych, zwłaszcza zaś nie podejmuje – powiedzmy – beztroskich gier konwersacyjnych. Ten wielbiciel i wielki znawca poezji cechuje się zarazem absolutną niechęcią do wypowiedzi metaforycznych, On mówi tak, tak, nie, nie, pilnie przestrzega zasady wypowiedzi powściągliwej, by nie powiedzieć ascetycznej, w absolutnie kłopotliwy, by nie rzec paraliżujący, sposób trzyma się sedna rzeczy, nie podejmuje żadnych konwencji naznaczonych wieloznacznością, nie współpracuje z żadnymi niejasnościami, nie zajmuje go rozwiązywanie dialogowych rebusów czy zagadek. Jerzy Turowicz nie traktuje zadawanych mu pytań jako pretekstu do oratorskich wywodów (czynią to, jak wiadomo, wszyscy). Jerzy Turowicz na zadawane mu pytania odpowiada.”
― Jerzy Pilch

“Jeśli Herbert nie wierzył w harmonię sfer, to właśnie dlatego, że jest ona wspaniale niedostępna zmysłom. Prześladował go obraz okrutnie abstrakcyjnych niebios, w których wieczna szczęśliwość, pozbawiona wszystkiego, co materialne, ziemskie i przemijalne, przedstawia się jako koszmar, nieodparcie przywodzący analogie z totalitarnymi systemami na ziemi. Język nasz wyraża to, co jest na tym świecie, to tylko możemy sobie wyobrazić, choćby w fantastycznych konfiguracjach. Świat niepoznawalny zmysłami, niewyrażalny językiem - jest dla nas nieludzki. Stojąc u wrót doliny (a jest to dolina sądu pośmiertnego), chcemy przemycić tam cząstkę ciała, wnieść ulubiony przedmiot, wejść z ukochaną osobą, ze zwierzątkiem (choćby tym "bardzo małym"), z którym łączy nas wzajemne przywiązanie. A to nie jest możliwe.”
― Jacek Łukasiewicz

“Nie myśl sobie, że tylko ty widzisz. (...) Ciebie także widzą.”
― Benedict Wells, Vom Ende der Einsamkeit

“Nie wdawał się też nigdy w roztrząsania, czym jest Bóg i czym Chrystus. To, co widział był niegdyś i słyszał w Konstantynopolu, gdzie nawet przekupki przed cyrkiem rozprawiały, czy ma On jedną, czy dwie natury, wydawało mu się wymyślnym rozwydrzeniem, jednym więcej w tej pysznej i nazbyt przez siły wyższe obdarowanej stolicy.”
― Hanna Malewska