Emine

“Yalan arayan zekanın gözlere verdiği ağır hareketi bilirim. çok az yanılmışımdır. bakış evvela sağa ve sola doğru kayar. arama başlamıştır. sonra gözbebeği yukarıya doğru bir kavis çizip aksi istikamete iner. sonra tam karşı tarafa bakar. donuktur. bulamamıştır. iki üç defa kırpılır. korku çırpınışı. yalan aradığının sezilmesi ve aranan yalanın bulunmaması korkusu. nihayet bütün yüzde, gergin çizgileri gevşeten bir kurtuluş hareketi. yalan bulunmuştur. gizlenen sevinç, dudakların ucunda belli belirsiz bir gülümseyiştir. yarım saniye bile sürmeyen bu ruh macerası, bazen süjenin yorgun olduğu anlarda daha kuvvetli bir kurtuluş işareti verir.”
― Peyami Safa, Yalnızız