Duzz

“Yes, I read. And yes, I do it a lot. And yes, I did it before you because life can suck and living in a fantasy world is a lot more fun than living in the real world sometimes. This was not a weak choice, it was an informed one.”
― Kristen Ashley, Breathe

“Kiedy jesteśmy młodzi, każdy powyżej trzydziestki wygląda na człowieka w średnim wieku, każdy po pięćdziesiątce na starca. I czas dowodzi, wraz ze swoim upływem, że nie myliliśmy się tak bardzo. Te drobne różnice wieku — tak istotne i olbrzymie, kiedy jesteśmy młodzi — ulegają erozji. Koniec końców wszyscy zaczynamy należeć do tej samej kategorii, kategorii niemłodych. Sam nigdy się tym specjalnie nie przejmowałem.

Są jednak wyjątki od tej reguły. W przypadku niektórych ludzi różnice czasu ustalone w młodości nigdy tak naprawdę nie znikają: starsi pozostają dla nich starszymi, nawet gdy jedni i drudzy są zaślinionymi stetryczałymi osobnikami. W przypadku niektórych ludzi różnica, powiedzmy, pięciu miesięcy oznacza, że będą się uważali za mądrzejszych i obdarzonych większą wiedzą niż ci drudzy, bez względu na dowody świadczące o czymś wprost przeciwnym. A może powinienem powiedzieć „z racji” dowodów świadczących o czymś wprost przeciwnym. „Z racji" tego, że — jak jest absolutnie jasne dla obiektywnego obserwatora — gdy szala przechyla się na korzyść marginalnie młodszej osoby, ta druga tym bardziej rygorystycznie podtrzymuje przekonanie o swojej wyższości. Tym bardziej neurotycznie.”
― Julian Barnes, The Sense of an Ending

“When you’re afraid to fall in love with someone, it’s usually because you’ve already started to fall, sweetheart.”
― Vi Keeland, Rebel Heir

“When we’re young, everyone over the age of thirty looks middle-aged, everyone over fifty antique. And time, as it goes by, confirms that we weren’t that wrong. Those little age differentials, so crucial and so gross when we are young, erode. We end up all belonging to the same category, that of the non-young. I’ve never much minded this myself.

But there are exceptions to the rule. For some people, the time differentials established in youth never really disappear: the elder remains the elder, even when both are dribbling greybeards. For some people, a gap of, say, five months means that one will perversely always think of himself – herself – as wiser and more knowledgeable than the other, whatever the evidence to the contrary. Or perhaps I should say because of the evidence to the contrary. Because it is perfectly clear to any objective observer that the balance has shifted to the marginally younger person, the other one maintains the assumption of superiority all the more rigorously. All the more neurotically.”
― Julian Barnes, The Sense of an Ending