Marcin Piątkowski

“W piątym wieku większym powodzeniem cieszyć się musiąła filozofia inna, przywieziona też z wybrzeży jońskich, ale rozwinięta i ugruntowana na ziemi ateńskiej. Poczęła się w głowie zaciętego arystokraty, który na tłum ciemny i demokratyczny patrzał z góry i ze wstrętem, a jednak myśli jego rozwinięte przez innych miały być dla niejednego członka demokracji ateńskiej drabiną w karierze i osią poglądu na świat. Oto w gorących czasach powstania Jończyków i Maratonu pisał Heraklit z Efezu w Azji Mniejszej dzieła niełatwe do czytania, bo nie pisał dla wszystkich, ale dla siebie i dla kilku. Nie odpowiadał mu eleacki byt niezmienny, stały, wiecznie jeden i ten sam. Świat pełen ciągłych, tysiącznych, prawidłowych zmian przedstawiał mu się jak falująca powierzchnia morza, coraz to inna, a prawidłowa i pozornie wciąż ta sama; niby płomień migotliwy, który ani chwili nie trwa w jednakiej formie, tak jak trwa bryła lodu; uważał, że świat to ciągła odmiana, ciągłe rozdwojenie i walka sprzecznych pierwiastków. Jednakże nie chaos, bo w walce tej jest pewien sens; szereg pędzących zmian jest rozumny; jest w tym wszystkim pewna myśl, pewien mus, konieczność; wszechświat jako całość jest niby akord harmonijny, mimo cale zróżnicowanie elementów składowych, jest niby melodia coraz to inna, a jednak określona i prawidłowa. Spoczynku, trwania, martwoty w świecie nie masz. Jak przydrożne topole mijają człowieka pędzącego na wozie i są coraz to inne, mimo że jedna przypomina drugą, tak mijają nas, pędzących ku mecie śmierci, chwile i rzeczy pozornie tylko te same, a naprawdę wciąż o jedną chwilę starsze, wciąż o jakąś choćby odrobinę inne. Nic nie jest ani przez chwilę jednym i tym samym; dwa razy do „tej samej” rzeki nie wstąpisz. Świat jest jak rzeka albo jak płomień.”
― Władysław Witwicki, Obrona Sokratesa. Kriton. Uczta

“What really knocks me out is a book that, when you're all done reading it, you wish the author that wrote it was a terrific friend of yours and you could call him up on the phone whenever you felt like it. That doesn't happen much, though.”
― J.D. Salinger, The Catcher in the Rye

“Freedom like charity, begins at home. No man is worthy to fight in the cause of freedom unless he has conquered his internal masters. He must learn control and discipline over the disastrous passions that would lead him to folly and ruin. He must conquer inordinate vanity and anger, self-deception, fear, and inhibition.”
― Jack Whiteside Parsons, Rebels & Devils; A Tribute to Christopher S. Hyatt

“Rzecz w tym, że rozwój kapitalizmu i rewolucja przemysłowa w Europie nie wzięły się znikąd. Stały się one możliwe dzięki towarom produkowanym przez niewolników na terenach zagrabionych skolonizowanym ludom oraz przetwarzanym w fabrykach obsadzonych europejskimi chłopami, których siłą pozbawiono dostępu do ziemi przez grodzenia. Zwykle rozpatrujemy każdy z tych procesów osobno, tymczasem wszystkie one były elementami tego samego projektu i opierały się na tej samej logice. Grodzenia stanowiły proces kolonizacji wewnętrznej, kolonizacja zaś była w istocie procesem ogradzania. Europejscy chłopi zostali wyzuci z ziemi tak samo jak rdzenni Amerykanie (choć trzeba przyznać, że tych ostatnich spotykał o wiele gorszy los — nie przyznawano im żadnych praw, a nieraz nawet negowano ich człowieczeństwo). Handel niewolnikami zaś to nic innego jak grodzenie i kolonizacja ludzkich ciał, zawłaszczanych tak jak ziemia w celu akumulacji nadwyżki i tak jak ziemia traktowanych jako czyjaś własność.”
― Jason Hickel, Less Is More: How Degrowth Will Save the World