Marcin Piątkowski

“》Sada chwyciła suszącą się bieliznę, którą uprała jej Etsuko, i poczuła miły zapach płynu do płukania. Jej włosy łonowe ukryły się pod majtkami, piżama przykryła najpierw piersi, tatuaże i ramiona, a potem stopy i dłonie, wszystko z wyjątkiem twarzy.

Uderzyła ją myśl, że dookoła ludzie chodzą z odsłoniętymi twarzami. Choć skóra na twarzy przecież jest tą samą, która pokrywa piersi czy uda, nikt nie miał problemu z tym, by akurat tę część ciała wystawiać na światło dzienne. Choć akurat twarzami ludzie różnili się między sobą najbardziej.

Sada rozłożyła się na posłaniu i wsunęła rękę pod piżamę. Jej skóra w środku nie różniła się specjalnie od tej na zewnątrz. Tę w środku musiała jednak chować — tylko dlatego, że była nieco zaokrąglona. Tylko dlatego, że porosły ją ciemne włosy. Dlaczego uciekamy przed nagością? I jak to jest, że nagle ktoś chce oglądać kogoś innego nago? Dlaczego choćby „tylko koniuszeczki”?

Sada pościągała ze swojej leżącej na poduszce twarzy wszystkie części. Poczuła się czysta i lekka, więc ściągnęła też piżamę i bieliznę. Tej nocy spała nago. Gdy śniła, elementy jej twarzy musiały same wrócić na swoje miejsca.

W jej śnie pojawiła się Tae i całą noc głaskała śpiącą nago Sadę. 《

~ Kanako Nishi, Oczy, nosy, usta, brwi, Tajfuny, 2024, s. 105”
― Kanako Nishi

“The womb is where babies are created, and grown, and from where they are birthed. It is the home of our creativity, the wellspring of our vital feminine energies. The womb is the matrix from which our life force rises and to which it returns. It is the hub of our energetic and physical bodies. The womb is also where we experience death. Our moon blood, our menstruation, is a sign that an ovum (...) has died without being fertilized by the sperm (...); it passes out of our bodies with the now unneeded uterine lining that the womb created for the possibility of growing a baby. Without fertilization, this living-nourishing matrix dies and leaves our bodies in our monthly flow (which by the way is one of the most concentrated forms of śakti in our bodies).”
― Aditi Devi, In Praise of Adya Kali: Approaching the Primordial Dark Goddess Through the Song of Her Hundred Names

“The poverty of the many is as old as the hills, and from pulpit and lecture platform we hear that it is as hard as the hills to get rid of. Our new art of doubting delighted the mass audience. They tore the telescope out of our hands and trained it on their tormentors, the princes, landlords and priests. These selfish and domineering men, having greedily exploited the fruits of science, found that the cold eye of science had been turned on a primaeval but contrived poverty that could clearly be swept away if they were swept away themselves.”
― Brecht, Galileo

“Bo obawiać się śmierci, obywatele, to nic innego nie jest, jak tylko mieć się za mądrego, choć się nim nie jest. Bo to znaczy myśleć, że się wie to, czego człowiek nie wie. Bo przecież o śmierci żaden człowiek nie wie, czy czasem nie jest dla nas największym ze wszystkich dobrem, a tak się jej ludzie boją, jakby dobrze wiedzieli, że jest największym złem. A czyż to nie jest głupota, i to ta najpaskudniejsza myśleć, że się wie to, czego człowiek nie wie?

~ Platon, Obrona Sokratesa (w przekładzie Władysława Witwickiego)”
― Platon, Obrona Sokratesa