Danai Lamtha

“But fantasies are often the best thing we can make of our multiple and contradictory wishes; they allow us to inhabit one reality without destroying the other. Fantasizing spares those we care about from the full irresponsibility and scary strangeness of our urges.”
― Alain de Botton, The Course of Love

“We should forever forswear the masochistic process wherein we seek another's approval before we have even asked ourselves whether that person's views deserve to be listened to.”
― Alain de Botton, Status Anxiety

“Ο Χριστιανισμός αποκαλείται θρησκεία της συμπόνιας.

Η συμπόνια καταπολεμά τα τονωτικά αισθήματα που ανυψώνουν τη ζωτικότητα: επιδρά καταθλιπτικά. Συμπονώντας κανείς αποδυναμώνεται. Η συμπόνια αυξάνει και πολλαπλασιάζει την απώλεια ενέργειας, την οποίαν ο πόνος ούτως ή άλλως προκαλεί στη ζωή. Καθιστά τον ίδιο τον πόνο κολλητικό. Υπό ορισμένες συνθήκες δε, μπορεί να επιφέρει συλλογική απώλεια ζωής και ζωτικότητας, απολύτως δυσανάλογη προς τη σπουδαιότητα της αιτίας (όπως με το θάνατο του Ναζωραίου).

Αυτή είναι η πρώτη άποψη· μα υπάρχει και μια πολύ σπουδαιότερη.

Κρίνοντας τη συμπόνια με γνώμονα τη σπουδαιότητα των αντιδράσεων που συνήθως προκαλεί, τότε η επικίνδυνη για τη ζωή φύση της φωτίζεται ακόμα περισσότερο. Η συμπόνια ανατρέπει εξ ολοκλήρου το νόμο της εξέλιξης, δηλαδή το νόμο της επιλογής. Συντηρεί τους ετοιμοθάνατους· υπερασπίζεται τους καταδικασμένους κι απόκληρους αυτού του κόσμου· με όλα τα μισερά που κρατά στη ζωή, της προσδίδει μια θλιβερή κι αμφίβολη όψη.

Τόλμησαν να πουν τη συμπόνια αρετή (κάθε ευγενής ηθική τη θεωρεί αδυναμία).”
― Friedrich Nietzsche, The Anti-Christ

“Αυτό το βιβλίο είναι για τους ολίγιστους. Ίσως δεν έχει γεννηθεί κανείς τους ακόμα. Πιθανόν ναν' εκείνοι που θα καταλάβουν το Ζαρατούστρα μου. Τόσοι και τόσοι βρίσκουν σήμερα ώτα ευήκοα. Πώς θα μπορούσα νάμαι εγώ ένας απ' αυτούς; Εμένα μονάχα το μεθαύριο μου ανήκει. Μερικοί γεννιούνται μετά θάνατον.”
― Friedrich Nietzsche, The Anti-Christ