Marziye

“بیا امشب که بس تاریک و تنهایم
بیا ای روشنی، اما بپوشان روی
که می ترسم تو را خورشید پندارند
و می ترسم همه از خواب برخیزند
و می ترسم که چشم از خواب بردارند

نمی خواهم ببیند هیچ کس ما را
نمی خواهم بداند هیچ کس ما را

و نیلوفر که سر بر می کشد از آب
پرستوها که با پرواز و با آواز
و ماهی ها که با آن رقص غوغایی
نمی خواهم بفهمانند بیدارند

شب افتاده ست و من تاریک و تنهایم
در ایوان و در تالاب من دیری ست در خوابند
پرستو ها و ماهی ها و آن نیلوفر آبی

بیا ای مهربان با من!
بیا ای یاد مهتابی..”
― مهدی اخوان ثالث, لحظه‌ی دیدار نزدیک است

“آخرین برگ سفرنامه باران این است،
که زمین چرکین است...”
― محمدرضا شفیعی کدکنی

“اگر عاشق پرنده ای شده ای، بايد حاضر باشی مانند پرنده زندگی كنی”
― Bachtyar Ali, Ewaray Parwana

“وقتی یک سیاستمدار ساکت است اتفاق بدی می ‌افتد،
سیاستمدارها شبیه مرغ ‌اند؛
وقتی تخم می‌گذارند زیاد سر و صدا می‌ کنند، اما وقتی خراب می ‌کنند، آرام آن را دفن می‌ کنند”
― Aziz Nesin