گیل آوا

“من ناروا بسیار شنیده و
خود خاموش به سایه نشسته ام
من دردها بسیار دیده و
خود در خود خسته، شکسته ام
اما هرگز
به روی رویاهای خویش نیاورده ام
که بر من چه رفته،
چه می رود...”
― سید علی صالحی

“Then hate me when thou wilt; if ever, now;
Now, while the world is bent my deeds to cross,
Join with the spite of fortune, make me bow,
And do not drop in for an after-loss:
Ah! do not, when my heart hath ‘scaped this sorrow,
Come in the rearward of a conquered woe;
Give not a windy night a rainy morrow,
To linger out a purposed overthrow.
If thou wilt leave me, do not leave me last,
When other petty griefs have done their spite,
But in the onset come: so shall I taste
At first the very worst of fortune’s might;
And other strains of woe, which now seem woe,
Compared with loss of thee, will not seem so.”
― William Shakespeare

“در عین حال بر این واقفیم که حتی
نفرت از دون مایگی
چهره را از ریخت می اندازد

و نیز خشم بر بیداد گری
صدا را خشن می کند

اما افسوس، ما که می خواستیم
زمین را آماده مهربانی کنیم
خود نتوانستیم باهم مهربان باشیم”
― برتولت برشت

“پروردگارا
گریه مکن
درست می‌شود
اینان پیامبران شما نیستند
پیامبران شما
کتاب‌هایشان را خمیر کرده‌اند
و بر سر بازار
کاغذ می‌فروشند”
― شمس لنگرودی, باغبان جهنم