MiNa Sal

“«غروب ها»

به یادم باش
در غروب‌ گاراژها
در آن هنگام که خورشید
پیراهنی نیمه تاریک به تن خیابان‌ها می‌کند
دوست دارم در آن دم
شاهد رخسار خسته و بیچاره‌ی سربازانی باشم
که غم و غبار بر سرشان نشسته
و آشفته و دردمند
از سنگرهای دور جنگ
باز می‌گردند

به یادم باش
در غروب خیابان‌ها
در آن هنگام که خورشید پیراهن عزا
بر تن چهارراه ها می‌کند
دوست دارم در آن دم
همراه با خانه به دوش تنهایی
خودم را به هیاهوی پر کیف و حال باری بسپارم

به یادم باش
در غروب پارک‌ها
در آن هنگام که خورشید
پیراهنی از بنفشه
به تن درختان می‌کند
دوست دارم در آن دم
- همچون ابری خسته از سفر-
دست در گردن تنهایی بیندازم
و با نعره‌ای زبونانه
:بگریم و بگویم
آه"
"معشوقه‌ی من”
― فرهاد پیربال

“عشق جان است
عشقِ تو
جان تر

"مولوی”
― مولوی

“Having poured my drink, I may not live to taste it, or that it may pass a live man's tongue to burn a dead man's belly; that having slumbered, I may never wake, or having waked, may never living sleep. Having heard tick, will I hear tock? Having served, will I volley? Having sugared will I cream? Having eithered, will I or? Itching, will I scratch? Hemming, will I haw?”
― John Barth

“نیامدن
هزار دلیل می خواست
:و آمدن ، یکی
!دلتنگت بودم”
― سید علی صالحی