Zeynep Usta Iybar

“sen, hepiniz çirkin bir balıkçının oltasına yakalanmışsınız. balıkçının ayaklarının dibindeki kovanın içinde yaşamak için çırpınıp duruyorsunuz. dünyayı o kova, yaşamayı ölmemek sanıyorsunuz. özgürlüğünüz o kovanın hacmi, ömrünüz gün bitip balıkçı eve dönene kadar.
dışarıda koskoca bir dünya var. zıplasan, çıksan göreceksin. ölürüm diyorsun, den,ze kadar gidemem diyorsun. gitme, öl, ne çıkar. kovanın içinde senin gibi onlarca korkakla yaşayacağına, hiç değilse cesur ve özgür olarak ölürsün. ama sen o kovadan atlayamayacak kadar korkaksın numan. sen, senin için tüm hayatını vermeye hazır bir pelikanı sevemeyecek kadar korkaksın.”
― Sinan Sülün

“ben bu satırların altındayım sevgili okur. şu an kafamı kaldırmış sana bakıyorum. seni görebiliyorum. senin hissettiklerini hissedebiliyorum. senin de beni gördüğünü, neler hissettiğimi bildiğini biliyorum. o kadar yalnızdım ki, gidecek hiçbir yerim yoktu benim. bu yüzden bu kitabın içindeyim. öyle bir yere gelmiştim ki yazmaktan başka çarem kalmamıştı.”
― Sinan Sülün, Karahindiba