Rezvan Mojeddinia

“تصور کن هيچ بهشتی در کار نيست
آسان است اگر تلاش کنی
و هيچ جهنمی در زير پايمان نيست
بر بالای سرمان تنها آسمان است
تصور کن همه انسان‌ها
برای امروز زندگی مي‌کنند .
تصور کن هيچ کشوری نيست
تصورش سخت نيست
هيچ بهانه‌ای برای کشتن يا مردن در راهش نيست
چنان که مذهبی وجود ندارد
تصور کن همه انسان‌ها در صلح زندگی مي‌کنند
شايد بگويی من رؤيا مي‌بينم
اما من تنها نيستم
من اميددار روزی هستم که تو به ما بپيوندی
و جهان يکی شود

تصور کن مالکيتی وجود ندارد
تعجب مي‌کنم اگر بتوانی
نيازی به حرص يا گرسنگی نيست ،
برادری بشر.
تصور کن همه مردم
زمين را با يکديگر قسمت مي‌کنند

شايد بگويی من رؤيا مي‌بينم
اما من تنها نيستم
من اميدوار روزی هستم که تو به ما بپيوندی
و جهان يکی شود”
― john lennon

“کوچه به کوچه با شهرم بزرگ شدم
شهر کوچکم زخم بزرگی شد
شهر به شهر با وطنم
وطنم زخم بزرگی.
حالا ایستاده ام در دل این زخم و
رگهایی که از کنارم می گذرند
درد را با خودشان
به خاکهای دیگر می برند
من زمین را
کشور به کشور
با زخمهای خودم فتح می کنم”
― بهرنگ قاسمی

“آب تا گردنم بالا آمده

آب تا لبهایم بالا آمده

آب بالا آمده
من اما، نمی‌ميرم

من؛ ماهی می‌شوم”
― گروس عبدالملکیان

“تکه نانی بودم

اگر افتاده بر زمین

برم می داشتی

و می بوسیدی”
― جلیل صفربیگی