Evren Erarslan

“Neşe, kolonya gibi bir şey. Dökünüyorsun, o an ferahlıyorsun. Sonra uçuyor gidiyor burnundan, elinden, üzerinden. Kasvet öyle değil ama, zamk gibi, bulaşıyor ve dokunan herkese yapışıyor.”
― Şermin Yaşar, Söyleme Bilmesinler

“Abi benim annemi babam, akşam karanlığında sokak ortasında vurdu. Ben hava kararınca korkuyorum. Beni eve gönderir misin?" dedi.”
― Şermin Yaşar, Söyleme Bilmesinler

“Şimdi soruyorum size; aklım daha da uzaklara çekildiiğinde ne yapacağım? Ne yapacağım, dipte bekleyen çamurlu tepeler, heybetli tapınaklar gibi göğe yükselirken? Avcumda kalan üç beş kelimeyle yaşamaya çalışırken, heybeliyi diyemezken mesela, çamuru diyemezken, balçığı çoktan unutmuşken, ne isim vereceğim onlara? Söyleyin, söyleyin var mıdır lügatte hepsine mukabil bir kelime, var mıdır hayatta, hepsine mukabil bir his?”
― Ömür İklim Demir, Mutedil Dalgalı

“Senin hep yaptığın bazı gzel şeyler olacak. Benim de görmediklerim... İncelikler, deyip geçeceğimiz anlarımız olacak, hafif tebessümler eşliğinde geçiştirilecek hepsi. Gülmeyeceğiz. Ardından, unutmak diye bir şey gelecek; koskoca bir fiil, hareketsiz bir eylem... Güzel şeyler, güzel atlara ya da herhangi bir başka metafora ihtiyaç duymadan yok olup gidecekler. İncelikler... Bütün o incelikler, aklımızdaki ve de dolayısıyla hayatımızdaki bir delikten sızıp bizi terk edecek. İzin vermeyelim buna.”
― Ömür İklim Demir, Mutedil Dalgalı