Evren Erarslan

“Yapayanlış örülmüş bir hırka giymişim yıllardır, onunla ısınmaya çalışmışım gibi hissediyorum kendimi. Babam anlattıklarıyla o hırkanın bütün ilmeklerini söktü. Eline yumağı dolayıp yavaş yavaş söktü üstümdeki hırkayı, çırılçıplak kaldım.”
― Şermin Yaşar, Söyleme Bilmesinler

“Şimdi soruyorum size; aklım daha da uzaklara çekildiiğinde ne yapacağım? Ne yapacağım, dipte bekleyen çamurlu tepeler, heybetli tapınaklar gibi göğe yükselirken? Avcumda kalan üç beş kelimeyle yaşamaya çalışırken, heybeliyi diyemezken mesela, çamuru diyemezken, balçığı çoktan unutmuşken, ne isim vereceğim onlara? Söyleyin, söyleyin var mıdır lügatte hepsine mukabil bir kelime, var mıdır hayatta, hepsine mukabil bir his?”
― Ömür İklim Demir, Mutedil Dalgalı

“Gözlerimi tekrar kapattım. Uyuyormuş gibi, anlarsınız. Yoksa anlamaz mısınız? Hiç yapmadığınızı söylemeyin lütfen. Hayatın ağırlığını başka bir yerinden tartmak için yapılan şeylerden biridir bu. Çocukken yeni yakılmış sobanın çıtırtılarına uyanıp, yorganın gözlerinin hemen altına kadar örtülü bir halde, kahvaltıyı her sabah aynı sabırla hazırlayan annemi yarı açık gözlerle ve şaşkınlıkla izlerken aldığım zevke benzer bir durum denebilir.”
― Yalçın Tosun, Anne, Baba ve Diğer Ölümcül Şeyler

“Hayatımızın en mutlu anını çoktan yaşamış olabiliriz gibi.”
― Ömür İklim Demir, Mutedil Dalgalı