Tayebe

“کنارحوض، دوماهی، ردیفی ازکاشی...
چقـدر سـعی نمودم کـه عـاشقم باشی!
برو به خانه عزیزم که بر نخواهم گشت
کـه آب پشت سـر مـرد مـرده می پاشی
چقـدر سـعی نمودی ز من فـرار کـنی
دوبـاره در قـفسی کـه! پـرنده ناشی!!
خـدا کـند که بمیرم به دیـدن خـورشید
دلـم گـرفته از ایـن زنـدگی خـفـّاشـی
کـنـار میـز دو بچه شبـیـه مـرد و زن
کنار حوض، دو ماهی، ردیفی از کاشی
و زیـر ِ بـارش ِ رگـبـار ِ تـندِ تابـسـتان
یـکی شـدنـد بـه آهسـتگی دو نـقـّاشی!”
― سید مهدی موسوی, فرشته‌ها خودکشی کردند

“فلسفه نیز، عروسک رویاهای من شد
که از چمدان هیچ مسافری بیرون نیامد”
― حسین پناهی

“حسادت زانوهارو خم می کنه و خواب رو از آدم می دزده، و جیگر رو آتیش می زنه و فکر رو از کار میندازه. حسادت آدم رو با زهر سوءظن مسموم می کنه، حیثت و اخلاق آدم رو زیر سوال می بره. خودت رو گول خورده حس می کنی و تبدیل به پلیسی میشی که زندانبان معشوقتی! واسه همین باید همیشه عشق رو مرمت کرد”
― Oriana Fallaci, A Man

“Wheresoever you go, go with all your heart.”
― Confucius