پگا

“خُب ﻣﯿﺪآﻧﯽ؟ ﺑﺪﺑﺨﺘﯽ ﺍﺯ ﺁﻧﺠﺎ ﺷﺮﻭﻉ ﺷﺪ ﮐﻪ ﮔﻔﺘﯿﻢ ﻣﺎ ﻣﻨﻄﻘـــﯽ ﻫﺴﺘﯿﻢ
ﯾﮑﯽـﻣﺎﻥ ﭘُﺮﺳﯿﺪ ﻣﻨﻄﻘﯽ ﯾﻌﻨﯽ ﭼﯽ؟
ﺁﻥـﯾﮑﯽ ﺟﻮﺍﺏ ﺩﺍﺩ ﯾﻌﻨﯽ ﻫﺮ ﺑﻼﯾــــﯽ ﺳﺮﺕ ﺁﻣﺪ، ﺻﺪآﯾــﺖ ﺩﺭ ﻧﯿآﯾﺪ
ﺍﯾﻦ ﺷُﺪ ﮐﻪ یآرﻣﺎﻥ ﺑﺪ ﮐﺮﺩ ﻭُ صدآﻣﺎﻥ ﺩﺭ ﻧﯿآﻣﺪ
ﻋﺰﯾﺰﻣﺎﻥ ﻣُﺮﺩ ﻭُ ﺻﺪﺍﻣﺎﻥ ﺩﺭ ﻧﯿآﻣﺪ
ﻋﺸﻖـﻣآﻥ ﺭﻓﺖ ﻭُ ﺻدآمان ﺩﺭ .... ﻧﯿآﻣﺪ
ﺗﻮﯼ ﺧﺎﻧﻪ، ﺳﺮ ﺧﺎﮎ، ﻭﺳﻂِ ﺳﺎﻟﻦ ﻓﺮﻭﺩﮔﺎﻩ ﺍﻣﺎﻡ ...
ﺑﺠﺎﯼ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﮔِﻞ ﺳﺮﻣآﻥ ﺑﮕﯿﺮﯾﻢ ﻭ ﺧﻮﺩﻣآﻥ ﺭﺍ ﭼﻨﮓ ﺑﺰﻧﯿﻢ ﻭُ ﻓـــــــﺮﯾآﺩ ﺑﮑﺸﯿﻢ ﻭُ ﺷﯿﺸﻪ ﺑﺸﮑﻨﯿﻢ ﺗﺎ ﻧﺸﮑﻨﺪ، ﻧﺮﻭﺩ، ﺑﻤﺎﻧﺪ، هِی منطقی ررفتار ﮐﺮﺩﯾﻢ . ﺍﯾﺴﺘآﺩﯾﻢ وُ ﺑﻐﺾـﻣآﻥ ﺭﺍ ﻗﻮﺭﺕ ﺩﺍﺩﯾﻢ ﻭُ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺯﺩﯾﻢ . ﻣﺜﻞ ﺍﺣﻤﻖ ﻫﺎ ﺩﺳﺖ ﺗﮑﺎﻥ ﺩآﺩﯾﻢ ﻭُ ﮔﺬآﺷﺘﯿﻢ ﺭﻓﺘﻨﯽ_ﻫا بروند .
ﺍﺯ ﺧﺎﻧﻪ، ﺍﺯ ﺩﻧﯿﺎ، ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ... .”
― حسین وحدانی

“من خوشحالم که خودم هستم
زیرا شبیه تو نیستم
تو هم خوشحال باش که خودت هستی
چون اصلا شبیه من نیستی
برای همین است که می توانیم با هم دوست باشیم
و چه خوب دوستی دوتا آدم مثل ما
که اصلا شبیه هم نیستند
اما همدیگر رو دوست دارند...”
― Shel Silverstein

“زۆر سەفەرم لەبەرە،
دوورترینیان؛
سەفەری گەیشتنمە
بە دڵی کچێک!..”
― لەتیف هەڵمەت

“اگر چشم فرو بستم؛

خاک را بگویید
.پیکر کُرد دیگری را در خود جای ندهد

آب را بگویید
سیل اشک به سوی کردستان
.روانه نکند

باد را بگویید
.تازیانه اش را بر دل مادران کُرد نکوبد

خورشید را بگویید
.آتش غضبناکش را از سرِ کردستان بردارد

شب را بگویید
.پنجره ی امید را بر روی هیچ پدر کُردی نبندد

و خدا را بگویید
فرود آید و برای چند لحظه هم که شده
.کُرد باشد”
― شێرکۆ بێکەس