Anahid

“خواهرهایش کنار تختش نشسته بودند. جولی (خواهر بزرگترش) با گاس که خواب بود دقیقاً با صدایی حرف میزد که دقیقاً با یک نوزاد کوچک بامزه حرف می‌زندد: «آه، گاس گاسی، گاسی کوچولوی ما، گاس گاسی ما» گاسیِ ما؟ حالا مالکش شده بودند؟”
― John Green, The Fault in Our Stars

“پرسید: «متونم دوباره ببینمت؟» صدایش کمی عصبی بود
لبخند زدم: بله. حتماً
پرسید: فردا چطوره؟
گفتم: یه کم یواشتر پسر جون! تو اینجور موارد نباید خودت رو زیادی مشتاق نشون بدی
گفت: درسته! واسه همینه گفتم فردا. چون دلم میخاد امشب دوباره ببینمت، اما میخام کل شب رو و به قسمتی از فردا رو صبر کنم (less)”
― John Green, The Fault in Our Stars

“فروماندگان به قفای خود نمی‌نگرند. خوب می‌دانند که بخت بد همه‌جا دنبالشان می‌کند”
― Victor Hugo, Les Misérables

“ای کاش دهد دست مجالی که تو باشی
ممکن بشود فرض محالی که تو باشی

سنگی شدم و آب گذشت از سرم اما
گل داد در این سنگ، نهالی که تو باشی

پرسیده‌ای احوال مرا، ای گل حسرت
آه" است جوابم به سوالی که تو باشی"

غم، قهوه تلخی ست که سر می‌کشم اما
شیرین شده با شادی فالی که تو باشی

پاییز عزیز منی و گوش سپردم
هر قاصدکی را به خیالی که تو باشی

جز «غم» هنری نیست تو را عشق، ولی باز
ای کاش دهد دست ملالی که تو باشی”
― کبری موسوی قهفرخی, غروب پا به ماه