Anahid

“پرسید: «متونم دوباره ببینمت؟» صدایش کمی عصبی بود
لبخند زدم: بله. حتماً
پرسید: فردا چطوره؟
گفتم: یه کم یواشتر پسر جون! تو اینجور موارد نباید خودت رو زیادی مشتاق نشون بدی
گفت: درسته! واسه همینه گفتم فردا. چون دلم میخاد امشب دوباره ببینمت، اما میخام کل شب رو و به قسمتی از فردا رو صبر کنم (less)”
― John Green, The Fault in Our Stars

“چه بسیار وابسته‌اند به این آسمان آبی
که شاخه‌های درختان آن را شکافته‌اند”
― John Green, The Fault in Our Stars

“ای کاش دهد دست مجالی که تو باشی
ممکن بشود فرض محالی که تو باشی

سنگی شدم و آب گذشت از سرم اما
گل داد در این سنگ، نهالی که تو باشی

پرسیده‌ای احوال مرا، ای گل حسرت
آه" است جوابم به سوالی که تو باشی"

غم، قهوه تلخی ست که سر می‌کشم اما
شیرین شده با شادی فالی که تو باشی

پاییز عزیز منی و گوش سپردم
هر قاصدکی را به خیالی که تو باشی

جز «غم» هنری نیست تو را عشق، ولی باز
ای کاش دهد دست ملالی که تو باشی”
― کبری موسوی قهفرخی, غروب پا به ماه

“گفت: جنگ، با چی بجنگم؟ سرطانم؟ سرطانم چیه؟ سرطان از منه. تومورها از من ساخته شدن. اونا از من ساخته شدن، همون‌طوری که مغز و قلبم از من ساخته شدن. این یه جنگ داخلیه هزل گریس، با یه برندۀ از پیش تعیین‌شده
گفتم: «گاس!» چیز ذیگری نمی‌توانستم بگویم”
― John Green, The Fault in Our Stars