Anahid

“فروماندگان به قفای خود نمی‌نگرند. خوب می‌دانند که بخت بد همه‌جا دنبالشان می‌کند”
― Victor Hugo, Les Misérables

“ای کاش دهد دست مجالی که تو باشی
ممکن بشود فرض محالی که تو باشی

سنگی شدم و آب گذشت از سرم اما
گل داد در این سنگ، نهالی که تو باشی

پرسیده‌ای احوال مرا، ای گل حسرت
آه" است جوابم به سوالی که تو باشی"

غم، قهوه تلخی ست که سر می‌کشم اما
شیرین شده با شادی فالی که تو باشی

پاییز عزیز منی و گوش سپردم
هر قاصدکی را به خیالی که تو باشی

جز «غم» هنری نیست تو را عشق، ولی باز
ای کاش دهد دست ملالی که تو باشی”
― کبری موسوی قهفرخی, غروب پا به ماه

“خواهرهایش کنار تختش نشسته بودند. جولی (خواهر بزرگترش) با گاس که خواب بود دقیقاً با صدایی حرف میزد که دقیقاً با یک نوزاد کوچک بامزه حرف می‌زندد: «آه، گاس گاسی، گاسی کوچولوی ما، گاس گاسی ما» گاسیِ ما؟ حالا مالکش شده بودند؟”
― John Green, The Fault in Our Stars

“این من، جوان که بود دل عاشقی نداشت
شاید دلیر گشته منِ پیرسالی‌ام”
― محمدعلی بهمنی, من زنده‌ام هنوز و غزل فکر می‌کنم