Mostafa

“مِی خور که هر که آخر کار جهان بدید
از غم سبک برآمد و رَطل گران گرفت
بر برگِ گُل به خونِ شقایق نوشته‌اند
کآن کس که پخته شد می چون ارغوان گرفت”
― حافظ

“مانده از شب‌های دورادور
بر مسير خامش جنگل
سنگ‌چينی از اجاقی خرد،
اندرو خاكستر سردی.
همچنان كاندر غباراندوده‌ی انديشه‌های من ملال‌انگيز
طرح تصويری درآن هر چيز
داستانی حاصلش دردی.”
― نیما یوشیج

“وقتی که در زدیم از روی سردر خانه خروس انگار پارس کرد. این دیگر اذان نبود اگر پارس هم نبود. یا شاید اذان همیشه باید این جور باشد، بجنباند. در هر حال ما از جایمان جستیم.”
― ابراهیم گلستان, خروس

“این قافله‌ی عمر عجب می‌گذرد
دریاب دمی که با طرب می‌گذرد
ساقی غم فردای حریفان چه خوری
پیش آر پیاله را که شب می‌گذرد”
― Omar Khayyám, رباعيات خيام