Mohammad Ranjbari

“غنی کشمیری وقتی در خانه بود در را می بست و چون از خانه بیرون می آمد آن را گشاده باقی می گذاشت چون سبب پرسیدند گفت: در خانه ی من اگر متاع ارزنده ای هست جز وجود من نیست و چون من در آنجا نباشم چیز دیگری در آن نیست که حراست آن محتاج به بستن در باشد
:

ز من آنچه دیدند یاران رواست
در این خانه جز من متاعی کجاست

غنی تا نشیند به کاشانه اش
متاعی گران است در خانه اش

چون آن محفل افروز در خانه نیست
تهی تر از این هیچ کاشانه نیست”
― اقبال لاهوری- سیری در شعر فارسی زرین کوب ص 541

“‍من
در جستجوی
قطعه ای از
آسمان پهناور
هستم،

که از تراکم
اندیشه های پَست
...تهی باشد”
― Forough Farrokhzad

“شانه های بلند

"جایزه نوبل به من هیچ ربطی نداره. اعصابم رو به هم می ریزه. از مدال خوشم نمیاد. به خاطر کاری که انجام دادم، به خاطر مردمی که کارم را می فهمن افتخار می کنم و می دونم هم که تعداد زیادی فیزیک دان وجود داره که از کار من استفاده می کنن. همین برای من کافیه. واقعا فایده ی اینکه یک نفری تو آکادمی سوئد بگیره بشینه تصمیم بگیره که کار یه نفر دیگه به اندازه کافی ارزشمنده که جایزه بگیره رو نمی فهمم. من قبلا جایزه ام را گرفته ام. جایزه همون لذت پیدا کردن چیز میزه، حالی که کشف یه چیزی به آدم می ده، مشاهده ای که بقیه مردم بتونن ازش استفاده کنن. این چیزا واقعیه، مدال برای من مصنوعی و غیر واقعیه. من به مدال و جایزه اعتقادی ندارم، اذیتم می کنه، مدال اذیتم می کنه، مدال و جایزه سرشونه اس، یونیفورمه، بابام منو اینجوری بار آورده نمی تونم تحمل کنم، این چیزا ناراحتم می کنه." - ریچارد فاین‌من، فیزیکدان برنده ی جایزه نوبل”
― Richard Feynman

“تا روزِ مرگ‌
فرش‌ بافت‌ و گُل‌ کاشت‌

اما هرگز
نه‌ فرشی‌ زیرِ پا داشت‌
نه‌ کسی‌
گُلی‌ بر مزارش‌ گذاشت”
― Sherko Bekas