Katre O

“Bugün bize bir şeyler hazırlayan anneanneler, babaanneler yok, bizlerin de pek bir şey hazırlayacak vakti ya da imkânı yok, her şeyimiz büyük şirketlerce hazırlanıp önümüze koyuluyor ve biz bu şirketlere güvenemeyeceğimizi biliyoruz çünkü onlar bizi sevmiyor, bizi düşünmüyor, bizi tanımıyorlar bile. Umurlarında dahi değiliz. Tek istedikleri şey, ürünlerini bir biçimde satmak, daha ucuza üretip daha fazla satmak ve bunu yaparken yolda kaç kişi zehirleniyor, hatta bazen ölüyor, kaç kişi bu ürünlerde bulunan gereksiz maddeler yüzünden kanser oluyor, zerre kadar umurlarında değil. Şu söylediğimin ya da yukarıda verdiğim örneklerin gerçek olup olmaması bile önemli değil artık çünkü bir kere böyle bir gerçeğin olabileceği şüphesi zihnimize yerleşti. Artık bu kaygıdan geri dönüş yok”
― E. Tülin Erinç, Bunaltı Çağında Yaşamak: Toplumdan Bireye Kaygı, Endişe ve Anksiyete Bozukluğu