Biblio Bat

“به دید دل آمد خداوند من
بگفتم : « که باشی ؟ » بگفتا: « توام »
تو را از کجاها کجایی نبود ؛
کجا در خور توست پس راستی ؟
چگونه خیال تو بندد خیال ؟
چه داند خیال از کجا خاستی.
برونت زبر نیست جایی که نیست:
کجایی تو پس ، خود ، کجایی کجا ؟
و شد در فنایم ، فنایم، فنا،
و من يافتم ، در فنایم ، تو را”
― منصور حلاج، بیژن الهی

“انحنای فریادی
از کوهی
به کوهی در سفر است.

رنگین‌کمانی سیاه
در شبی آبی‌‌رنگ
از دلِ درختان زیتون بیرون می‌زند.

آی
فریاد چون آرشه‌ی ویلونی
تارهای دراز باد را
به نغمه درآورده است.

آی
(غارنشینان چراغِ نفتی خود را بیرون می‌آورند.)

فدریکو گارسیا لورکا | برگردان احمد پوری”
― لورکا

“از یک بوسه زاده شدن
پونه ها را در چشم آوردن
درهایی که در باد می شکستند
میوه ها که در غم ما دو پاره می شدند
دو پیاله بود و اندوهی که نامش
تو بود
روی پلک های ما
اسبان در سودای سفیدی می مردند
اما رنگشان سیاه
ما برای چه کسی گریه می کردیم
بخشش ما به جهان و خانه
فقط اندوه بود و سبدی از که از سیب خالی بود
پیشانی ما امین و آرام
در سپیده می شکست
رویا بر کف خیابان
از پیشانی ما ازدحام می آورد
هرگز
ما با خویش مهربان نبودیم
تا آن هنگام
تا آن روز
که از پیشانی بر کف خیابان
رویا ریخت .”
― احمدرضا احمدی

“who jumped off the Brooklyn Bridge this actually happened and walked away unknown and forgotten into the ghostly daze of Chinatown soup alleyways & firetrucks, not even one free beer”
― Allen Ginsberg, Howl