Status Updates From Coriolanus (Rsc Shakespeare)

بیچاره خیلی نمایشنامه‌ی خوبی بود این کوریولانوس (بالاخره اسمش رو یاد گرفتم) ولی از بد روزگار جزو سیاهه‌ی آثار شکسپیر هستش که خب، در مقام اعجازهای مطلق استاد، متن متوسطی حساب می‌شه.

ولی در مجموع دوستش داشتم.
برم فصل دهم کتاب "جبار" از گرین بلت رو بخونم.
اگه شد یه کشکولی چیزی در مورد این نمایشنامه می‌نویسم.

تا ببینیم که خواهد شد.

داریم به لحظات ملکوتیِ پایانیِ این نمایشنامهٔ بسیار سیاسی ٱقا شکسپیر می‌رسیم.
دوستش داشتم و از این حجم دژاوو شدن با دیالوگ‌های نمایشنامه برام جالب بود.
اینجوری بگم که بهترین تحلیل سیاسی از وقایع اخیر رو شکسپیر تو قرن 17 انجام داده :)))

پردهٔ دوم خوانده شد!

یکی از نکات جالب این نمایشنامه نسبتی است که با دیگر تراژدی‌های تاریخیِ شکسپیر یعنی "تراژدی قیصر" و "آنتونی و کلئوپاترا" داره. برای مثال بروتوس در "تراژدی قیصر/ژولیوس سزار" و همین "کوریولانوس" حضور داره و همین‌جوری چشمی و با حافظه ملولِ بنده میاد که یه تفاوت‌های جالب و جدی‌ای داره این دوتا بروتوس با همدیگه؛ یعنی بروتوسِ تراژدی قیصر با بروتوسِ کوریولانوس خیلی فرق داره.

پردهٔ اول تمام شد.
چقدر شلوغ، پر از شخصیت، دیالوگ‌های پینگ‌پنگی و پر از تغییر صحنه بود.
بیشتر از اینکه یه نمایشنامهٔ خواندنی باشه، واقعا باید اجرا رو دید.
چون توی متن شخصیت‌ها به علت تعدد و تغییر زیاد، موقعیت‌ها و سیر وقایع یا علت ریتم خییلی سریع متن گم می‌شن.
ولی اگه همه‌ی این‌ها روی صحنه اجرا باشن، به نظرم همچین "شلوغ" نمی‌شن، صرفا یه صحنه‌ی پرتکاپو رو شاهد خواهیم بودندی.

مقدمه و صحنه اول رو خوندم.
به نظرم خیلی جذاب و خوب شروع شد.
بیش از حد مرتبط به امروزه :)

i think this is the best of shakespeare’s dialogue i’ve read so far

Bro just said his heart dances more to see Corio now than his wife on their wedding night… which could mean nothing!