Seyed Hashemi’s Reviews > کوریولانوس نمایشنامه > Status Update

بیچاره خیلی نمایشنامه‌ی خوبی بود این کوریولانوس (بالاخره اسمش رو یاد گرفتم) ولی از بد روزگار جزو سیاهه‌ی آثار شکسپیر هستش که خب، در مقام اعجازهای مطلق استاد، متن متوسطی حساب می‌شه.

ولی در مجموع دوستش داشتم.
برم فصل دهم کتاب "جبار" از گرین بلت رو بخونم.
اگه شد یه کشکولی چیزی در مورد این نمایشنامه می‌نویسم.

تا ببینیم که خواهد شد.

پردهٔ دوم خوانده شد!

یکی از نکات جالب این نمایشنامه نسبتی است که با دیگر تراژدی‌های تاریخیِ شکسپیر یعنی "تراژدی قیصر" و "آنتونی و کلئوپاترا" داره. برای مثال بروتوس در "تراژدی قیصر/ژولیوس سزار" و همین "کوریولانوس" حضور داره و همین‌جوری چشمی و با حافظه ملولِ بنده میاد که یه تفاوت‌های جالب و جدی‌ای داره این دوتا بروتوس با همدیگه؛ یعنی بروتوسِ تراژدی قیصر با بروتوسِ کوریولانوس خیلی فرق داره.

پردهٔ اول تمام شد.
چقدر شلوغ، پر از شخصیت، دیالوگ‌های پینگ‌پنگی و پر از تغییر صحنه بود.
بیشتر از اینکه یه نمایشنامهٔ خواندنی باشه، واقعا باید اجرا رو دید.
چون توی متن شخصیت‌ها به علت تعدد و تغییر زیاد، موقعیت‌ها و سیر وقایع یا علت ریتم خییلی سریع متن گم می‌شن.
ولی اگه همه‌ی این‌ها روی صحنه اجرا باشن، به نظرم همچین "شلوغ" نمی‌شن، صرفا یه صحنه‌ی پرتکاپو رو شاهد خواهیم بودندی.

مقدمه و صحنه اول رو خوندم.
به نظرم خیلی جذاب و خوب شروع شد.
بیش از حد مرتبط به امروزه :)