Seyed Hashemi > Recent Status Updates

عیسا: کاشکی راندنِ این قارْقارَک را بلد بودم. می‌تونه بگذراندمان وسطِ بیابان یا هرجا که بخواد بِره! فرمان دستِ اویه!

صنم‌خاله: زبانْ‌بسته را وِلِش کن بِره ماهی رودخانه توی چالی تنگیش می‌کنه. هرکسی راحته توی خانهٔ خودش!

"ما تنها جایی می‌توانیم تماماً اصیل باشیم که ریشه‌هایمان آنجاست، در محیط خود."

[لودویگ ویتگنشتاین] گفت:
"این حرف تو مرا یاد کسی می‌اندازد که از پنجرهٔ بسته‌ای به بیرون نگاه می‌کند و نمی‌تواند حرکات عجیب یکی از عابران را برای خودش هضم کند؛ او نمی‌داند که چه طوفانی آن بیرون به‌پا شده و آن فرد احتمالا دارد با تمام قوا خودش را روی پایش نگه می‌دارد."


- بخشی از مکالمهٔ ویتگنشتاین با هرماین، بزرگترین خواهر او

آی‌بانو:
مرگ بدین زندگی‌ها که از ما ستانده
چنین عمر دراز یافته است.

کل این کتاب یک حدس اندیشمندانه است. یعنی سید جواد اومده و یکسری متن از سنتِ ایرانی و ایده‌هایی برای بازخوانی آن متون رو معرفی کرده. برای مثال، بازخوانی ساحت اندیشهٔ سیاسی متون ادبی مثل کلیله و دمنه و داستان‌های حکمی سعدی و...
سید جواد در این کتاب چیز خاصی را اثبات نکرده است؛ صرفا مسئله‌ای را به دل تاریخ پرتاب کرده است که شاید در آینده کس یا کسانی آن مسئله را در صورت اعتبار پی‌بگیرند.

"بر هر شهریاری ست که بیش در پیِ خرسندیِ مردم باشد تا خرسندیِ سپاهیان. زیرا از دستِ مردم کاري بیش از سپاهیان بر می‌آید."

"[شهریار] می‌باید از دست یازیدن به داراییِ [مردم و] دیگران دست بازدارد. زیرا مردم مرگِ پدر را زودتر فراموش می‌کنند تا از دست رفتنِ میراث پدری را."

"شهریاری که دشمنی مردم را برانگیخته باشد بدترین چیزی که از ایشان [مردم] چشم می‌توان داشت آن است که او را تنها بگذارند.
[...]
این اصل را بگویم و بگذرم که:
شهریار را از دوستیِ مردم گزیری نیست، و گرنه در روزگار ناسازگار وی را پناهی نخواهد بود."

"در آغازِ بیماری درمان آسان است اما بازشناختن‌اش دشوار؛ چون چندی گذشت و بیماری شناخته و درمان نشد، بازشناختن آن آسان است اما درمان آن دشوار.

هم‌چنین است در کار کشورداری؛ اگر دردها را پیشاپیش ببینند آن‌ها را به زودی چاره می‌توان کرد [...] اما اگر به‌هنگام شناخته نشوند و پر-و-بال بگیرند، روزی می‌رسد که همه آن را می‌بینند اما هیچ کس چاره‌ای نتوان کرد. "

"دانشگاه‌های آلمان اماکن دولتی، و استادانْ کارمندان دولت بودند. استادان خود را کارمندان دولت حس می‌‌کردند؛ یعنی حس می‌کردند خادمان پادشاه پروس اند.
وقتی در این میان قدری هم از استقلال عملی خود بهره می‌بردند تا نسبت به اقدامات دولت انتقاد کنند، چیزی بیش از همان غرغری نبود که همیشه در همهٔ افسران و کارمندان دولتی دیده می‌شد. "

اون استیکری که آقا استیکریه کلش ترکیده...!

"زخم‌های روح بسیار کندتر از زخم‌های جسم التیام می‌یابند."

"خب پس طرف، کتاب‌فروش است. حواسم کجا بود؟ کاسبِ زرنگ حالا دیگر برای من بازی صداقت و یکرگی درمی‌آورد تا بعد از آن بهتر سرم کلاه بگذارد."

تصمیم گرفته بودم قانون را نقض کنم: می‌خواستم چیزِ بی‌ارزشی بخوانم! همین‌طوری. اَلَکی. از اصلِ پژوهشگران سرپیچی کنم، وقتم را به بطالت بگذرانم، به قصد لذت بخوانم... خلاصه کنم، تبهکاری!

بسیار بیشتر از چیزی که فکر می‌کردم از این مدخل خوشم اومد خیلی خوب بود.

ص 14: ما انسان‌های معاصر، شیوهٔ بودن خود را از طریق درهم‌تنیدگی نسبتاً فراگیر با تکنولوژی اطلاعات و ارتباطات ممکن ساخته ایم.
ص 20: دست‌ساخته[ابزار تکنولوژیک] از نگرش "تکنولوژیک" مقدمی نسبت به جهان پدیدار می‌شود. [...] تکنولوژی پیشاپیش حاصل شیوهٔ تکنولوژیک نگریستن به جهان و برقرار کردن نسبت با آن است.

واقعا خوشمان آمد...

اسم فصلی از کتاب "آن‌چیزی که می‌دانم" بود اما من هنوز چیزی از کتاب نمی‌دانم :)))

تعریف من از انسان این است: انسان موجود بیمار است.

الان انقدر دارم نمی‌فهمم چی می‌‌شه که دارم لذت می‌برم. جدی نوعی بیماری است :)))

و تمام!
بقیه کتاب پاورقی و ارجاعاته.
واقعا notebooklm خوبه، جدی کوئیزهای خوبی طراحی کرد از کتاب. مدرسه و دانشگاه خدافظ :)))

دوستان از اتاق فرمان اشاره کردند که این آقای ایتان کراس اسم گنده و مهمی توی روان‌شناسیِ آکادمیک امروزی هستن.
احتمالا بشینم این کتاب رو توی دو یا سه بخش بدم notebooklm خلاصه کنه. اگه خوب در بیاد، همین‌جور لجام گسیخته این خلاصه‌ها رو برای اطرافیانم می‌فرستم :)

آقا خیلی خوبه این کتاب.
در مورد نشخوارهای فکریه و جالبه واقعا.
فرض کن نویسندهٔ کتاب که توی دانشگاه میشیگان کار می‌کنه، کلا تخصص‌اش همینه. می‌شینه در مورد این صداهای توی فکر آدم‌ها پژوهش کار می‌کنه.
مردم هم زددگی‌های جالبی دارن ‌:)

"دانستن صادقاتهٔ ویژگی‌های شخصی [خودمان] نه‌تتها باعث درک بهتر ما از نقص‌هایمان می‌شود، بلکه کمک‌مان می‌کند نقص‌های دیگران را واقعی‌تر ارزیابی کرده و به آنها پاسخ دهیم.
وقتی ما مسئول کارهای خودمان می‌شویم می‌توانیم دیگران را نیز مسئول بدانیم."

"ما به این دلیل به اسطوره‌ها و شعرهای مردم باستان به دیدهٔ خطاهای کودکانه می‌نگریم که از قوهٔ تخیل تاریخی بی‌بهره‌ایم."

"هدف فلسفه همیشه یکی است: یاری به انسان‌ها تا خود را بهتر درک کنند."

یه‌سری حسرت‌ها خیلی عمیق اند. توی نوجوانی می‌تونستم کلی از آثار کلاسیک رو بخونم ولی یه معلم کذایی خشک کرد هرچی علاقه بود به ادبیات رو. کلاس داشتیم برای کتاب‌خونی، ولی معلم عزیز کلاس درس رو با پادگان اشتباه گرفته بود.

امیدوارم مجبور نباشید در پادگان چموش باشید و خودتون باشید. یهو مثل من آسیب می‌بینید :))

جدی صدای آرمان سلطان‌زاده خیلی خوبه. اولش یه ذره نمی‌تونستم بخاطر صداش روی چیزی که می‌خونه تمرکز کنم ولی الان که عادت کردم واقعا عالیه.
از ویژگی‌های خوب آرمان سلطان‌زاده تواناییِ صداسازی‌اش هست. آدم شخصیت‌ها رو قاطی نمی‌کنه چون برای هرکدوم صدایی خاص رو اجرا می‌کنه و هیچ‌کدوم رو هم ضایع و بد اجرا نمی‌کنه.

"هیچ دلیلی ندارد که شخص به‌خاطر نوشتن همچنان بنویسد. به گمان من، وقتی چیزی برای گفتن ندارید مهم است که دکان را تخته کنید."