Status Updates From پرنده کوچولو، نه پرنده بود!...

خسته از عقل، خسته از بودن
روی سیگار بار زد خود را
مثل یک خنده ی جنون آمیز
توی این شعر، جار زد خود را
راوی ات دست برد در قصه
از کنارت کنار زد خود را
عشق پاندای کوچک من بود
از درخت تو دار زد خود را.

اگر که درد، از این گریه تا عصب برسد
اگر که عشق، لبالب شود به لب برسد

که سال ها بدوی، قبل خط ّ پایانی
یواش سایه ی یک مرد از عقب برسد

شبانه گریه کنی تا دوباره صبح شود
که صبح گریه کنی تا دوباره شب برسد!

که هی سه نقطه بچینی اگر... ولی... شاید...
کسی نمی آید، نه! کسی نمی آید

از زنگ بی جواب کسی در کیوسک ها
از زل زدن به بی کسی بچه سوسکه
از بوی دست های تو در جیب دزد ها
تزریق چشم های تو کنج خرابه ها
از پاک کردن همه با آفتابه ها
از چند تا معادله و چند تا فلش
از یک پری که آمده از راه دودکش
از انحراف من وسط مستقیم ها !
از عشق جاودانه ی ما پشت سیم ها! !
از گریه ی تمام شده بعد چند روز
از بالشم که بوی تو را میدهد هنوز
از آدمی که مثل تو از ماه آمده ست
از اینهمه بپرس:
چرا حال من بد است؟ !!

کنار دریا نشسته ام و موسیقی را می خوانم و به کتاب گوش می کنم