Status Updates From به خاطره اعتمادی نیست

زندگی باثبات شاید زندگی شادتری باشد، ولی زندگی بی‌ثبات زندگی جالب‌تری است. انگار که شادی هرروزه به کل شادمان نمی‌کند.

"نمی‌شود تمام مدت ترسید. آدم نمی‌تواند. زمان می‌گذرد و زندگی عادی دوباره شروع می‌شود." "عادی شدن" روندی بی‌نهایت عادی است؛ روندی برای کنار آمدن با وحشت از راه بازنگری و تغییر ارزش‌های پایه‌ای. برای زندگی کردن چه قبل از فاجعه قریب‌الوقوع و چه بعد از فاجعه‌ی نامنتظره، به نوعی ذهنیت "کبک‌وار" نیاز داریم.

بدون بحران از "ما" چه می‌ماند؟

مقدمه و فصل اول رو خیلی دوست داشتم اما هرچی بیشتر پیش می‌ره انگار دارم فقط نگاهی به یک سری آمار و اخبار میندازم.

… در مطالعات روان‌شناسی پدیده‌ای داریم به نام «فرسایش توان اراده» که در آن فشار بیش از حد بر نیروی اراده به کاهش موقت اراده یا کنترل منجر می‌شود. (چیزی شبیه به خستگی عضلانی اراده)

ما مجبوریم میان شادی و اخلاق یکی را انتخاب کنیم. اجداد ما توانایی زیستن زندگی فضیلت‌مندانه را داشتند… فضیلتی که متکی بر جهل اجتناب‌ناپذیر بود. فناوری مدرن دست ما را از چنین فضیلتی کوتاه کرده، چرا که جهل امروز کاملا اجتناب‌پذیر ست

انسان زیر رنجِ آگاهی از بی‌قدرتی و جداافتادگی‌اش، تلاش می‌کند تا با رسیدن به نوعی شوریدگی خلسه‌مانند (از خود بی‌خود شدن) بر این بار سنگین وجودی غلبه کند و به این ترتیب، دوباره با درون خودش و با طبیعت به وحدت برسد.