Status Updates From گمان کردن، رؤیا دیدن و نوشت...

Borges: “Reading can be a creative act, no less creative than writing. As Emerson said, a book is one thing among things, a dead thing, until someone opens it. Then the aesthetic experience happens, something that was dead revives and revives a in a form that is not necessarily the one it had when it appeared to the author.”

I would add that it would apply to a good translation.

..it does seem so hard to define things precisely because what’s most obvious is impossible to define. To define is to employ words and they can be less expressive than what is being defined.. How can you define the taste of coffee or the appealing sadness of twilight or that hope, doubtless an illusion, that one feels at the morning?

شاید نویسنده بعد از سنی که از او گذشت،باید خود را تکرار کند.بنابرنظر چسترتن،هر نویسنده ،در نهایت تبدیل به بهترین مقلدِ خود به خود می‌شود.

شوپنهاور گفته است که :نباید به مطالعه‌ی کتابی دست زد ، مگر آن که صد ساله شده باشد،چون ماندگاری‌اش در مدت صد سال نشان می‌دهد که دارای محتوایی است.

سزار و کلئوپاتر اثر جرج برنارد شاو را به یاد بیاورید:
هنگامی که به سزار می‌گویند «سزار،نا امید شو!»
سزار در پاسخ می‌گوید:«کسی که هیچ‌گاه امیدی نداشته،نمی‌تواند نا امید شود»

بورخس:
مشخص است که سرنوشتم ادبی‌ست.چون خواندن به نوشتن منتهی می‌شود یا بنا بر گفتهٔ امرسون «شعر از شعر زاده می‌شود»

هشتمین سرود اودیسه: «خداوند بدبختی را به انسان‌ها بخشید تا آوازی برای سر دادن داشته باشند »

اسوالدوفراری: آیا امروز،کشوری چنین صنعتی مانند ایالات متحد ،بازهم قابلیت ایجاد شاعرانی بزرگ و ارزشمند مانند ادگار آلن پو را خواهد داشت؟

بورخس:
شعر،راه گریز را از هر آنچه تهدیدش کند،می‌داند.به گفته‌ی ویستلر :«هنر اتفاق می‌افتد»

بلیک گفته است که مسیح رستگاری را به واسطه‌ی اخلاق،آگاهی و همچنین زیبایی می‌خواسته چرا که تمثیلاتش زیباشناسانه و استعاره‌هایش فوق‌العاده‌اند.به عنوان مثال:
«مردگان را بگذارید،مردگان دفن کنند.»

بورخس:
می‌پرسند «شاعر چه نقشی در جامعه کنونی دارد؟» و من در پاسخ می‌گویم :«همان نقش همیشگی را،که ساختن شعر است»

اسکار وایلد نوشته است:
«هرکس آنچه را دوست دارد،به قتل می‌رساند»

اسوالدوفراری:پس این سبک‌ها بوده‌اند که به سراغتان آمده‌اند؟!

بورخس :به طور قطع.به یاد این جمله ویستلر می‌افتم ،که می‌گوید:«هنر اتفاق می‌افتد»هنر یک چیز غیر قابل پیشبینی است .

بورخس:اکنون به این اندیشه میرسم که خوبیهایی در دیگران و گاه بدی‌هایی در من وجود دارد…

اسوالدوفراری: یک استدلال عالی.

بورخس :بله همه‌ی ما باید به این استدلال برسیم .مگر نه؟

حدود ۵۰۰ سال پیش از آغاز تاریخ مسیحی ،یونان زیباترین بنای تاریخ جهان یعنی گفتگو را به عالم هدیه کرد.


*اولین بار اینو از اردشیر رستمی تو برنامه‌ی کتاب‌باز شنیدم

Yo le dije en otra conversación que a mí me son revelados el principio y el final del cuento, el punto de partida y la meta. Pero luego, todo lo que sucede entre esos dos términos es conjetural; yo tengo que averiguar qué época conviene, que estilo conviene; y creo que lo mejor es intervenir lo menos posible en lo que uno escribe.