Status Updates From Het feest der liefde

Uit zo’n deelkast op straat gepakt en de eerste (bij)zin (“Meeschrijvend met de wonderbaarlijke wederwaardigheid uit mijn verbijsterende leven,…”) was zo lekker ritmisch geschreven dat ik dacht die geef ik een nieuw thuis

’Kramer,’ zei ik zacht, ‘het is niet zo dat ik niet om je geef. Ik voel juist heel veel voor jou. Ik vind je alleen zo dom. Jij bent echt heel dom, zoals er miljoenen domme mensen zijn.

Ik ga echt dood hierom. Sorry ☠️. Mijn humor???? Kapot. Zit ik dan: zielig en moederziel alleen aan de keukentafel een beetje in mezelf te lachen om droge, domme humor uit een boekje, of zo.

OKÉ WACHT. IK HEB TE VROEG GESPROKEN. MIJNGOD. Niet dat jullie straks denken dat ik me daadwerkelijk zou kunnen identificeren met een fictieve meid die het woord “kitterlaar” in de mond neemt. Neen, dat nooit. Ik wil graag niet-bestaande roddels de wereld uit helpen. Ik zou daarentegen gewoon “kut” hebben gezegd. Laat ik dat duidelijk maken. Bij voorbaat dank.

Nice guys don’t get laid” is my favourite short story ever. Period. I swear to god, it’s like Giphart has been describing me. (Not to confuse me with the so-called nice guys who don’t get laid, though).

Voor de Nederlandssprekende onder ons: Ik ga dood. Ik ben stiekem een beetje verliefd op de jonge Giphart en zijn heerlijke vertellingen.

I feel like reading this book makes me smarter 😭.