Status Updates From İslâm ve İnsan - Mevlana ve...

Din öğretimi yapılan yerler birer merhamet mektebi olmadılar. O duvarların içerisine aşk yerine iddia girdi. Merhamet ağacı filizlenmedi. Din adamları, Allah kullarının, 20. asrın amansız sillesi ile solmuş yüzünü ve gözlerindeki acıyı görmediler. Kul hakkını kurtarma derdine düşmediler. Allah’ın kullarına aşk ve merhametle değil, iddia ve tehditlerle karşıladılar.

Din görevlisi, menfaat ve devlet hırs ve emellerini mutlak surette reddeden hizmet aşkı ve ibadet hırsıyla dernekler ve teşekküller meydana getirecek, buralarda hayat sefaletlerinin, ruh ve ahlak yaralarının tedavisine çalışacaktır.

Din görevlisi cemiyet hayatının her tarafına uzanacaktır. Öğretmen olacak, hukukçu ve iktisatçı olacaktır. Hastabakıcı ve hapishane mürebbisi olacaktır. Hekimlerin arasına girecek ve nefsini fakirlerle sefillerin hizmetine adayacaktır.

Ruhumuzu Allah’a götürecek içsel tecrübeye girip onda derinleşmek suretiyle düşünen insandan ibaret gerçek varlığımızın sahibi olan Allah’ı arayan ve bütün hayat emellerini ona bağlayan bir neslin İslam dünyasında seferber olması, yarının insanlığını kurtaracak biricik ümittir. Bu neslin bahtiyar müjdecileri ise Yunus’lar ve Mevlana’lardır.

Dini hayat, riyanın sınırları dışında, din adamlığı ise ahiret ticareti ile bezirganlığın çok yükseklerinde, bunlarla asla bağdaşmayacak ulvi görevlerdir.

sindirerek okuyorum ama bi yandan da kendimi veremiyormuşum gibi

“İnsanlığın ilim diye bugüne kadar övdüğü acaba nedir? Eşyanın bilgisini şuura nakletmek ve bir ambarda eşyanın yığılması gibi bilgileri zihinde biriktirip üst üste yığmak niçin değerli oluyor? Biliyoruz ki hakikat, ruhun sevgilisidir ve bu aşkın çocuğu, düşünmektir. Eşyadan edindiğimiz bilgi bizi düşündürdüğü takdirde değerli olur. Düşünmeyen bilgi, kısır bir sevdadır.”