Status Updates From 하워드 진 살아있는 미국역사

It was very informative and interesting

زنان و دختران نوجوان بسیاری به عنوان خدمتکار قراردادی به مستعمره‌ها رفتند. زندگی آنان با زندگی بردگان تفاوت چندانی نداشت. دوران خدمتکاری آن‌ها پایان می‌یافت و طی دوران خدمتکاری باید از اربابان و خانم خانه اطاعت می‌کردند و حتی گاهی مورد سوءاستفاده‌ی جنسی قرار می‌گرفتند. به نوشته‌ی تاریخچه‌ای با عنوان «زنان شاغل آمریکا» خدمتکاران زن، حقوق کم دریافت می‌کردند و با آن‌ها سختگیرانه و بی ادبانه رفتار می‌شد.

با زنان چطور رفتار می‌شد؟
اولین اردوگاه‌های مستعمره های آمریکا تقریباً به طور کامل مردانه بودند. زنان را به آنجا می‌بردند تا همسر مردان شوند، بچه به دنیا آورند و همراه آنها باشند. در سال ۱۶۱۹ م. یک کشتی حامل نوزده زن به «جیمز تاون» ويرجينيا رسید. آنها توافق کرده بودند در ازای هزینه ی عبور از اقیانوس اطلس به مستعمره بروند و با مردانی که هیچ‌گاه ندیده بودند، ازدواج کنند.

زنان در دوران اولیه ی آمریکا
برخی کتب تاریخی چنان تاریخ را نشان میدهند که گویی نیمی از مردم «آمریکا» وجود خارجی نداشته‌اند. کتب تاریخ از مکتشفان تجار، سیاست مداران و ژنرال‌ها سخن میگویند که البته همگی مرد هستند. در دوران اولیه ی آمریکا زنان نمی‌توانستند این مشاغل را داشته باشند؛ آنها در برابر دیدگان تاریخ، نامرئی بودند.

آیا پدران بنیان گذار آمریکا، خردمند و عدالت پیشه بودند و تلاش کردند توازن قدرت را برقرار سازند؟ آنها در پی توازن نبودند؛ مگر توازنی که امور را همچون قبل حفظ کند. آن‌ها به یقین خواهان برابری میان برده و ارباب، ثروتمند و فقیر یا سرخ پوست و سفیدپوست نبودند. نیمی از مردم کشور حتی مورد توجه پدران بنیان گذار قرار نگرفتند؛ این شهروندان نامرئی، زنان آمریکا در دوران اولیه بوند.

همه ی جوامع خود را به گروه اقلیت و گروه اکثریت تقسیم می‌کنند. گروه اوّل، ثروتمندان و نجیب زادگانند و گروه دوم، توده ی مردم. مردم یاغی و دائماً در حال تغییرند. آنها به ندرت درست قضاوت میکنند یا صحیح را از ناصحیح تشیخص می‌دهند. بنابراین سهم معین و دائمی از حکومت را به دست اولین قشر بدهید... هیچ چیز جز یک هیئت دائمی نمی‌تواند با بی احتیاطی و نابخردی دمکراسی مقابله کند.