Status Updates From خانه‌ای برای شب

با سفر کلاغها، قصه به پایان نمی رسد.
و این هنوز، آغاز حکایت است.
و آسمان، همچنان، در تسخیر کلاغهاست.

یک قطره زهر، تقدیم به تمام کلاغها

" من ایمانم را به خوب بودن از دست خواهم داد."
"من ایمانم را به دوستی از دست خواهم داد."
"من ایمانم را به زندگی..."

شاد باد روح آن چکاوک سرودسرای که می گفت:
غمت را به دوستت بگو
و نیمی از سیب رخی را که یافته یی به دوستت بده
و ببین
که سبک تر پرواز خواهی کرد
و زودتر به لانه ات خواهی رسید...

و من، به عناد بی پایان آنها با آزادیِ پرواز اندیشیدم.

داستان "دشنام" قصه ی این روزای ماس...

انسان، چه آسان می میرد- و نمی داند.

داستان "بیمار" یه جورایی یاد داستان لاشخور کافکا می انداختت...
ولی عمیق بود و دردناک متاسفانه. این که ما آدما حاضر نیستیم برای بهبود شرایط خودمون قدمی برداریم و همه ش موکول می کنیم به یه روز دیگه، به یه فردای موهوم...

داستان بیگانگی (حادثه) هم بد نبود...
خیلی چیز خاصی نداشت! :|

با خوندن این جمله ها یاد فامیلِ دور افتادم:

"به هر دری که قفل بخورد، احساس می شود پشت آن خبری هست؛ اما درِ باز حکایت از هیچ چیز نمی کند."

یعنی یارو خودِ فامیلِ دور بوده ها!!!! :D

آن مرد خورشید را شکار کرد...