Status Updates From No Saints or Angels

اما از همه مهم‌تر به آنها یاد می‌دهیم صبور باشند. گاهی پیش می‌آید که آدم در یک لحظه شفاف و درخشان به کشف چیزی نائل می‌شود که سال‌ها بیهوده در پی یافتنش بوده. نکته این‌جاست که ما نباید پیش از فرا رسیدن آن لحظه خجسته خود را نابود کنیم.

و این‌که بچه‌ها را وادار می‌کنیم به بزها و خوک‌ها و مرغ و خروس‌ها برسند برای صرفه‌جویی در هزینه‌ها نیست، بلکه هدف این است که با یک نظم طبیعی هماهنگ بشوند. می‌خواهیم به آنها یادآوری کنیم که هدف از کاری که به آنها محول می‌شود تنها رضایت خاطر نیست، بلکه بهره‌ای است که از حفظ و پاسداری حیات حاصل می‌شود.

زمانی بود که به قربانیان احترام می‌گذاشتند، حالا این شکنجه‌گر است که می‌خواهد به او احترام بگذاری.

لحظه‌ای به سرم می‌زند بروم پیش شوهر سابقم و دست‌کم برای او چیزی بپزم، ولی نمی‌توانم تصمیم بگیرم. من آدمی نیکوکار و تنبلم. به مامان زنگ می‌زنم و احوالش را می‌پرسم. مدتی با هم حرف می‌زنیم و مامان خواب‌هایش را برایم تعریف می‌کند. با حوصله به حرف‌هایش گوش می‌کنم، چون می‌دانم حالا که زندگی نه آرامش خاطری در چنته دارد و نه هیجانی، این رؤیاها بیشتر از هر چیزی بر او اثر می‌گذارد.

در سال‌های بعد در این مملکت تعداد زیادی از دیوصفتان دیگر با تأیید پدر و یا دست‌کم با موافقت ضمنی‌اش دست به همین کارها زدند. راستی چند نفر زیر شکنجه کشته شدند؟ آن‌ها از پوست آدم‌ها آباژور درست نکردند، اما مسئلهٔ اصلی که آباژور نبود.

یادم می‌آید پدرم دربارهٔ آن زن بیمار و منحرف با من حرف می‌زد. به نظرش او یک هیولای اس‌اس بود. اما این هیولا فقط می‌توانست جوری رفتار کند که باید رفتار می‌کرد، چراکه یک نظام مخوف آدم‌ها را به انسان و غیرانسان تقسیم کرده بود. غیرانسان‌ها را می‌شد بدون محاکمه و بی‌ترحم به زندان انداخت و شکنجه و مسموم کرد.

من فقط یک خطای سیاسی کردم. زمانی که دست‌نشانده‌ها در غم از دست دادن دیکتاتور از درد به خود می‌پیچند، درست نبود که من به دنیا بیایم.

این چه اخلاق و چه طرز فکری است که کسی یقین پیدا کند و بگوید به حقیقت رسیده و بنابراین حق دارد درباره دیگران داوری کند، برایشان تصمیم بگیرد و هر چیزی را که نمی‌پسندد و با آن سازگاری ندارد ممنوع کند؟ بر همین اساس او سعی می‌کرد مرا مطیع کند، بر همین اساس او و افرادی از همین قماش می‌کوشیدند همه انسان‌ها را برده خویش کنند. بدون وجود کسانی مثل او، هیچ مستبد نمی‌توانست حتی لحظه‌ای فرمانروایی کند.

در تاریخ مواقعی هم پیش می‌آید که مردم سعی می‌کنند تغییر را در درون خود بجویند؛ اما به احتمال زیاد آخرین باری که این اتفاق افتاد در طول نهضت اصلاح دین بود.

چیزی که فقط بعدها به آن پی بردم این بود که مردم معمولاً همیشه خواستار تغییرند. همین که حال و هوای تغییر همه‌جا را فرا می‌گیرد مردم سرشار از شور و شوق می‌شوند و اعتقادی راسخ و شورانگیز پیدا می‌کنند که آن تغییر فوری به زندگی‌شان معنایی غیرمنتظره می‌دهد. اما چون چشم‌شان به تغییر از خارج دوخته شده، طولی نمی‌کشد که سرخورده می‌شوند.

این فکر هم برایم پیش آمده بود که در دنیایی که اتاق‌های بزرگ مجهز به دوش را برای مسموم کردن مردم درست می‌کنند زندگی دیگر هیچوقت مثل سابق نخواهد شد

راستی بر سر مردمی که زندگی‌شان را با ترس از ابراز عقیده سپری می‌کنند چه می‌آید؟ چه بسا یا از فکر کردن دست می‌کشند یا به گفت‌وگوهای توخالی اکتفا می‌کنند.

هم‌ذات‌پنداری بسیار:)))))
یه کم زبانش برام سخته و برای همین کند دارم پیش میرم ولی پرم از بدبختی مشترک با شخصیت اول کتاب:)