Status Updates From نفثةالمصدور

پشته ها و تپه هاي سرزمين نجد را به خاطر وي(معشوق )دوست مي دارم و اگر عشق بدو نبودي،دوستي ها و عشق جاني من بدان پشته ها و تپه ها نيز نبودي.

‏‎«که محنتِ یلداست»راوي از حمله تاتار به «ما»ی گذشته میگه با اندوهی فاخر و آهنگین و بسیار ناامید، چشم های من درد تشديد يافته راوی و «ما»ی حالا رو درد میکشه،از دست های زخمی و خالیش برای «ما»ی آینده میترسه.از اين همه بي تسكيني میترسم

چون از مسافتي شخص نگاه ميكرد،مي پنداشت كه واقعا تاج بر سر شاه قرار دارد،در صورتي كه اين كلاه چنان سنگين بود كه هيچ سري تاب نگاه داشتن آن را نداشت ….

روشنایی ست از آتش و‌ حال آنکه تاریکی مقیم است.

شب رفت و حديث ما به پايان نرسيد
شب را چه گنه؟! حديث ما بود دراز

نه دست ستیز مانده نه پای گریز، دست از پای باز داشتند..

و جان به جان آمده را كه أعباء محنت گرانبار كرده است ،كدام رفيقْ سبكبار خواهد كرد؟قصه غصه آميز كه مي نويسي، گوشه ي جگر كدام شفيق خواهد پيچيد؟

باز عقل،كدام عقل؟ كه او نيز از سركوب حوادث حيران مانده..به كدام مشتاق،شدائد فراق مينويسي؟و به كدام مشفق ،قصه اشتياق ميگويي؟اگرچه خون چون غصه به حلق آمده است،دم فرو خور و لب مگشاي ،چه،مهرباني نيست كه دلْ پردازي را شايد.

مدیون اید اگه فکر کنید به خاطر جامع می خونمش...
که حال ما نه چنین بودی ار چنان بودی...