Status Updates From حدیث نفس

خوشحالم که کلی مسکوب داره. *_*

حین خوندنش آدم با عینک نداشته‌ی کامشاد نیمچه‌نگاهی می‌ندازه به گوشه‌ای از زندگی کله‌گنده‌هایی مثل مینوی و فرزاد و مینورسکی و امثالهم، نیمچه‌نگاهی شفاف و بی‌ادا.

روون و تمیز و بامزه. فضایی که از دانشجویی‌ش توصیف می‌کنه هم خیلی relatableه.

به یاد نامه ای می افتم که اخیرا هموطن شوخ طبعی اخیرا به یکی از دوستان نوشته بود، میگوید:"آن زمانی که سازمان برنامه از هفت صبح تا یک بعدازظهر بود یک روز که از در سازمان بیرون می آمدم ارباب رجوعی از دربان پرسید آقایان بعدازظهرها کار نمیکنند، دربان جواب داد خیر بعدازظهرها تعطیل اند صبح ها کار نمی کنند!"