Status Updates From Cântăreața cheală

WSZYSCY
To nie tędy, ale tędy, to nie tędy, ale tędy, to nie tędy, ale tędy, to nie tędy, ale tędy, to nie tędy, ale tędy.
Cisza. Powraca światło. Na scenie siedzą państwo Martin i wypowiadają pierwsze kwestie państwa Smith.

KURTYNA

STRAŻAK
Mimo to spróbuję zacząć, ale obiecajcie, że nie będziecie słuchać
PANI MARTIN
Ale jeśli nie będziemy pana słuchać, to nie usłyszymy dowcipu.
STRAŻAK
Nie pomyślałem o tym.

STRAŻAK
chcecie może państwo, żebym wam opowiedział parę dowcipów?
PAN SMITH
No, oczywiście! Pan jest czarujący.
Całuje go.
WSZYSCY
Tak, tak, dowcipy, brawo!
Klaszczą.

PAN MARTIN
To mi się wydaje logiczne.
PANI MARTIN
Mnie również.
STRAŻAK
Wszystko jest w gruncie rzeczy o wiele mniej skomplikowane, niż się
wydaje, (do małżonków Smith) No, pocałujcie się.
PANI SMITH
Dopierośmy się całowali.
PAN MARTIN
Pocałują się jutro. Mają czas.

PAN SMITH
A kiedy żona otworzyła, nie było pod drzwiami nikogo.
STRAŻAK
Bo się schowałem, dla kawału...

PANI MARTIN
A czy słyszał pan, jak dzwoniono po raz drugi?
STRAŻAK
Tak, ale to również nie byiem ja. I wtedy też nie było nikogo.
PANI SMITH
No, widzicie! Miałam rację!
PAN SMITH (do żony)
Poczekaj, nie tak prędko, (do Strażaka) A co pan robił pod drzwiami?
STRAŻAK
Nic. Stałem sobie. Myślałem o różnych rzeczach.
PAN MARTIN (do Strażaka)
Ale za trzecim razem... też nie pan dzwonił?
STRAŻAK
Za trzecim razem ja.

[...] dopiero po czwartym dzwonku ktoś tam się znalazł pod
drzwiami. A czwarty raz się nie liczy.

PANI SMITH
Pokłóciliśmy się, ponieważ mój mąż twierdził, że kiedy słychać dzwonek u drzwi, to zawsze ktoś stoi pod drzwiami.
PAN MARTIN
Sprawa ma pozory słuszności.
PANI SMITH
Ja zaś twierdziłam, że gdy słychać dzwonek u drzwi, to nigdy nikogo
tam nie ma.

Dzień dobry pani, pani Smith. Wygląda pani nie w humorze.
PANI SMITH
Och!
PAN SMITH
To jest, widzi pan... widzi pan, mojej żonie trochę przykro, że nie miała racji.

Ach, ci mężczyźni, zawsze chcą mieć rację i nigdy jej nie mają!

Kto jest zainteresowany w tym, aby to qui pro
quo pozostało jak najdłużej nie wyjaśnione? Lepiej nie usiłujmy tego
dociekać. Nie mieszajmy sią w nie swoje sprawy, (robi kilka kroków
w stronę drzwi, potem wraca i mówi do publiczności) Tak naprawdę,
to ja się nazywam Sherlock Holmes.
Wychodzi.

MARY (wchodząc)
Jestem służącą. Spędziłam bardzo miłe popołudnie. Byłam w kinie
z mężczyzną i widziałam tam film z kobietami. Wyszliśmy z kina i poszliśmy pić wódkę i mleko. A potem czytaliśmy gazetę.

To był najładniejszy nieboszczyk w Wielkiej Brytanii. Nie wyglądał
wcale na swoje lata. Biedny Bobby, już od czterech lat nie żył, a był jeszcze ciągle ciepły. Prawdziwy żywy trup. A jaki wesoły!

PANI SMITH
Rzeczywiście, nie przyszło mi to do głowy... Może i masz rację... Ale jaki z tego wyciągasz wniosek?
PAN SMITH
Taki, że wszyscy doktorzy to szarlatani. I wszyscy chorzy też. Tylko marynarka jest uczciwa w Anglii.
PANI SMITH
Ale nie marynarze.
PAN SMITH
Oczywiście.

PAN SMITH
Sumienny lekarz umiera razem z chorym, jeśli nie potrafi go wyleczyć.
Kapitan statku ginie w falach razem ze statkiem. Nie przeżywa go.
PANI SMITH
Nie można porównywać chorego do statku.
PAN SMITH
Dlaczego nie? Statek również ma swoje choroby, a zresztą twój doktor
jest zdrów jak okręt. I właśnie dlatego powinien był zginąć razem z chorym tak jak kapitan i jego statek.

PANI SMITH
To dobry lekarz. Wzbudza zaufanie. Nigdy nie zapisuje lekarstw, których przedtem nie wypróbował na sobie. Zanim zoperował Parkera, sam przedtem poddał się operacji wątroby, chociaż wcale nie był chory.
PAN SMITH
Więc jak to się stało, że doktor z niej wyszedł, a Parker umarł?
PANI SMITH
Bo zwyczajnie, u doktora operacja się udała, a u Parkera nie.

Kefir wyśmienicie robi na żołądek, nerki, appendicitis i apoteozę.

PANI SMITH
Popatrz, już dziewiąta. Na kolację była zupa, ryba, kartofle ze słoniną,
angielska sałata. Dzieci napiły się angielskiej wody. Dobrą mieliśmy dzisiaj kolację. Wszystko dlatego, że mieszkamy niedaleko Londynu i że nazywamy się Smith.

Angielskie wnętrze mieszczańskie z angielskimi fotelami. Angielski wieczór. Pan Smith, Anglik siedzi na fotelu w angielskich pantoflach, przy angielskim kominku czyta angielską gazetę, paląc angielską fajkę. Ma angielskie okulary i siwy angielski wąsik. Obok niego, na angielskim fotelu, siedzi pani Smith, Angielka, i ceruje angielskie skarpetki. Angielski zegar ścienny wydzwania siedemnaście angielskich uderzeń.