Status Updates From La calle de los cocodrilos

“Bajé del coche; con la cabeza gacha, el caballo respiraba penosamente. Apreté su cabeza contra mi pecho y vi que las lágrimas brillaban en sus grandes ojos negros. Entonces advertí en su vientre la mancha negra de una herida. «¿Por qué no me dijiste nada?», murmuré al borde de las lágrimas. El respondió: «Era por ti, amigo mío...» Y se volvió tan chico como un caballito de madera.”

murakami przepraszam, ze narzekałem na twoje opowiadania

У них можна було знайти бенгальські вогні, чарівні шкатулки, поштові марки давно зниклих держав, китайські перебивні картинки, індиґо, каніфоль із Малабару, яйця екзотичних комах, папуг, туканів, саламандр і василісків…

Капець як подобається