Status Updates From Onderling: langs de kustlij...

‘Het lijkt,’ schrijft Warren, ‘dat die tijdelijke oorlog van de mensen niets voorstelt in vergelijking met de eeuwige oorlog die in de natuur woedt. De natuur meet niet met menselijke maatstaven, ze kent geen gevoeligheid. Ze haalt geen nest uit, maar spoelt een hele broedkolonie in één hoge vloed weg…Wat we van de natuur kunnen leren is haar aanpassingsvermogen, dat je wat maar even duurt zin kunt geven.

Een paar zinnen die nog door m’n hoofd galmen na ze gelezen te hebben:

‘diep bepissebed en bekeverd
in het bos gedijt het’

(Citaat uit een gedicht genaamd Mos van Christian Lorenz Müller)

‘Google vertaalt ‘aangeraakte tak’ als ‘ontroerende’ tak en zit er eigenlijk niet ver naast.’

(Uit een stukje over de Ruwe borstelzwam)

Net de brief aan Krijn Giezen uitgelezen, waarin de vraag of je je als kunstenaar met je nalatenschap moet bezighouden wordt opgeworpen. Er worden heel veel mooie en belangrijke dingen gezegd in die brief, het liefst zou ik alles onderlijnen.

Ik ben al een week getroffen door een rotgriep, waardoor het me eerst niet eens lukte om überhaupt een bladzijde te lezen. Maar vandaag schijnt de zon en dit boek neemt me mee naar het Schotse eiland Mull, dus dat maakt alles beter. Zoveel mooie omschrijvingen van de natuur, stukjes over de mensen daar en dan heb ik het nog niet eens over de foto’s, tekeningen en poëzie in dit boek!! Nu al een lievelings