Status Updates From Echidna

Czuję jakbym zwariowała. Czemu nikt się nie dziwi, że Sōami nagle wrócił. I co on w ogóle robił na posterunku? Czemu omawiają śledztwo przy nim? Rozłazi mi się to wszystko.
(also mam problemy z timeline'em. Jak długo go nie było? Przez długowieczność Mariki - i innych nadnaturalnych - brakuje konkretów co do upływu czasu)

Kurczę, sympatycznie się tę książkę czyta, ale kompletnie nie mogę się z nikim zżyć emocjonalnie. Fabuła i przeżycia bohaterów mocno po mnie spływają. Smuteczek.

Hm, kolejny przemocowy facet w tej książce. Zaczyna mnie to naprawdę brać pod włos.

Bohaterka dwukrotnie wspomniała o Ryanie w taki sposób, że z kontekstu IMHO jasno wynika, że bije żonę. Ale teść Noah temu zaprzecza na przesłuchaniu policji. Da faq?

(Potencjalny spoiler:

domyślam się, że rzeczywistym sprawcą zbrodni jest Amanda tylko wszyscy ją kryją. Super, dzieci zostaną z przemocowym ojcem, jak matka pójdzie do więzienia? Amerykański sąd raczej nie podrzuci ich opieki społecznej)

No dobra, namawia jego żonę do odejścia. Zawsze coś.
I rozumiem, że prawnie jako polocjantka ma związane ręce. Ale wciąż... podskórnie denerwuje mnie jak "matter of factly" wspomina o przemocy tego gościa. I że to tylko po alkoholu, i że potem gość chodzi i sobie wyrzuca, jak się zachował. Bu hu, wypłacz mi rzekę, stary.

Nie miałam początkowo problemów z tym, że główna bohaterka jest policjantką (chociaż ACAB całym sercem), ale mam ogromny problem z tym, z jaką nonszalancją mówi o przemocy domowej, której regularnie dopuszcza się jeden z mieszkańców miasteczka (i wszyscy w mieście zdają się o tym wiedzieć). Bohaterka już drugi raz o tym wspomina. Przynajmniej teraz rzeczywiście jedzie sprawdzić sytuację.