Status Updates From ...چرا این‌جا روی زمین نشست...

به این فکر کردم که چرا فقط یک ربع طول کشید تا داستان تمام زندگی‌ام را برایش تعریف کنم. مطمئن بودم که چیزی را از قلم نینداخته‌ام. پس آن همه مدت چه کار کرده بودم؟ آن همه سال کجا رفته بود و چرا حالا فقط چند دقیقه‌ی کسل‌کننده از آن باقی مانده بود؟ فکر کردم وقتی زمان تماشای فیلم زندگی‌ام برسد، زیاد طول نخواهد کشید، بخصوص که آن را با دور تند پخش کنند. تا روی صندلی بنشینیم و پول بستنی چوبی را بدهیم، فیلم تمام است

اوضاع که خراب می‌شود، تازه می‌فهمیم همه‌ی این چیزها ارزش چندانی هم نداشته است، حتی دلمان برای چیزهای بی‌آزار همیشگی تنگ می‌شود، جایشان به نظرمان خالی می‌آید و متوجه می‌شویم ناله و شکایت کار اشتباهی بوده و یا زود به شکوه و شکایت افتاده بودیم و باید یک کم از گریه و زاری‌ها را برای بعد نگه می‌داشتیم