Status Updates From وظیفه ادبیات

سنت هنر، مبارزه با سنت است!

خوندنش مثل تماشای یه دعوای خفن و روشنفکرانه‌ست، یا حداقل یه مناظره‌ی انتخاباتی. هیجانش واقعا بالاست.😁

ژان پل سارتر در مصاحبه با روزنامهٔ لوموند با اطمینان تمام می‌گوید:
دربرابر کودکی که میمیرد کتاب « تهوع » وزنی ندارد.

مقاله‌ی گویتیسولو خیلی خوب بود و باهاش موافق بودم. اسمش هست "قطره ملی دنیا اقیانوس جهانی نیست" و میگه این تفکر که ادبیات نباید عامدانه سیاسی باشه، مال کشورهاییه که توش آزادی نسبی سیاسی وجود نداره، چون "هنگامیکه آزادی‌های سیاسی وجود نداشته باشد همه‌چیز سیاسی می‌شود" و در حقیقت از ادبیات به اصطلاح ملتزم توی این کشورها دفاع میکنه چون میگه این چیزیه که مردم میخوان و انتخابی نیست. در صورتی که تو فرانسه انتخابیه

از یه طرف میگم کاش یادداشت برمیداشتم. ولی آخ، اونقدر سرمست می‌شم که یادم می‌ره اصلا.

و می‌فهمم که کتاب مهمی از نظر ادبی نیست. چون صرفا یه مشت نویسنده ان ولی همینه که هیجان انگیزش میکنه.